Batık şehrimin parka taşlarında
Gölgemin üstünde sekerek
Devriye geziyorum
Tak
Tak
Tak
Bu sesi tanırlar
Bu saatten sonra
Sokaklar gölgelere yasak
Kaçışıyorlar
Anıları parka taşlarına bırakarak
Demek dama oynayacağız
Anıları yemek mecburi
Tak.tak.tak
Damaya çıkartıyorum
gölgemi
Şimdi uzun zıplayışlar:
Şimdiden geçmişe
Ocaktan mayısa
İlk şiirden son mektuba
Derken apansız bir nabız
Gibi dipten vuruyor umut
Sıçratıyor bilincimi yüzeye
İlerlemiş saatlerin
Çalmayan telefonların
Seviyesine
Burada
Zaman macun kıvamında
Cırcır böcekleri halka olmuş
Geceyi geriyor
Takıntılı kurbağalar
Zıvanadan çıkmışlar
Yıldızlar
Bir asabi kıpraşıyor
Hava naylon gibi
Adamı boğuyor
Öfff
Geceniz cehenneme
Umutsuzluğumu çağırıyorum
Göz kapaklarımın üstüne
Dalıyorum ağır ağır
Yarım kalmış
Dama oyunuma
Geçmişten- geleceğe
Mayıstan -ocağa
İlk şiirden -son mektuba
11 Mayıs 2005, Bandırma
