uykusundan uyananküçük bir çocuğun,
annesini arama telaşındayım şimdi..
gidip bankında uyumak istediğim hangi tren istasyonunda unuttum seni?
tuvallettebi bok sıçarken,seninle alaklı güzel kokulu çiçeklerden bahsetmemi bekleme benden!..
sevişirken tenime akan terinin ıslaklığı var üzreimde hala.
bu yüzden mi yağmur damlaları es geçiyor beni?..
acaba diyorum,ben bi beyaz atlı prens beklemediğim için misaçlarım uzun değil?
peki ya elmayı sevmiyor oluşumun,cadıyla alakası olabilir mi?..
her ağladığımda,
kum saatimin çok da hoş olmayan hareketler sergilemesi midemi bulandırıyor..
ve ne var biliyor musun;
çocuklara hiç anlatılmayacak masallarda yer almaktan sıkıldım artık..
