Saat yelkovanın akrebe ihaneti
Gözlerinin bekleme salonundayım
İnsanlardan bahsediyorsun çığlık çığlığa
Bana bakma ben bu ara ruhumu öpüyorum durmadan doyasıya…
Kirpiklerin bir kelebeğin uçak olma sevdası
Unutmuş beni yorgun banklarda
Göğsüme kondurmuşsun bir mavi bir beyaz dalga
Bak şimdi saçlarımda sonra parmaklarımda ve çok uzaklarda…
Bir uçurtma gökte ipi gözlerinde
Benim büyümemek için çok bahanem var ceplerimde
Bir elim kalemimin kanında bir elim bulutları ağlatmakta
Bana bakma ben bu ara hüzünlenmeyi öğretiyorum gördüğüm sokaklara…
]
