içimde biriken bu anlamsız kahır
paylaşılmışlığın göstergesiydi
çünkü, ne kadar paylaştıysam o kadar...
neyse
bir ara anlatırım...
tutsak duygularım
beynim yorgun
ellerim de titriyor
yazamıyorum
neyse
bir ara anlatırım...
korkak bedenim
düşüncelerimle oynanmış
gölgem de yok artık
göremiyorum da...
neyse
bir ara anlatırım...
ruhumu bulamıyorum
ayaklarım çaresiz
açta değilim
duyamıyorum...
neyse
bir ara anlatırım...
bakma sen!
anlatacak bir şey yok aslında
anlatsam da anlayamazsın sanırım
ya da belki anlarsın da ben anlatamam
yaşamadan yaşadığımı anlıyorum deme bana
yine de
bir ara anlatırım...
