nadasa bırakılmış ruhumdan
damarlarıma süzülen hırçın bir kuştu kalbin.
ve ben, sana dokunduğumda hissettim nabzımı.
zehir zembelek bir susuşla baktın,
gözlerin yanılgılar durağının yolcusuyken hala.
penceresiz bir tramvay oldu yüreğim.
bu yüzdendir ısınan raylarda yanan umudumu görmeyişi kimsenin.
