Baharda Patlayan Şubat İsyanı

ışığın önünü kapatamazsınız
küçük gözlerinizle
umudu çekip alamazsınız
yumulu avuçlardan
rüzgarın yönünü çeviremediğiniz gibi,
yelkenliyi şaşırtamazsınız rotasından.
dalgalara kulaç atmayıda bilemezsiniz,
korkarım dibe çökmeyide...
ve sonra yükselebilme ümidini
yine bilemezsiniz,
yürek kafesinin kilitlerini açamazsınız
kirli ellerizle
sözlerinizdeki
hiçliğin-anlamsızlığın
izlerinide göremezsiniz o kafeste...
"ey firavundan bugüne gelmiş-geçmiş
sınırız engelleyiciler!!
sözlerimin ağırlığı sizdedir!!
korkarım kalkamazsınız altından...."