hayret!
nasıl bakmışım bu ağaca?
ya ağaç başkaydı,
ya gözlerim!...
o zaman benzerdi gelinlik bir kıza;
dalları kaş,
gözleri çiçek,
yaprak dudaklı...
biri kalkar, biri konardı dallarına kuşların
uğramadan geçmezdi rüzgar...
yağmur,
en güzel onu yıkardı,
kalmazdı hiç günahı
yeniden doğardı her bahar...
şimdi,
bana dönmüş ağaç!
ayakları gökte,
başı yerde.
sadece ve sadece
kuru bir gövde!...
