Ayakta ölmeliyim.
Çalışırken veya bir yere giderken, koşarken ve kesinlikle yaşamaya dair bir şeyle meşgulken.
Böyle bir anda ölümü istiyorum.
Şimdi bu nerden mi çıktı?
Geçen hafta Bodrum’a bir iş için gidişimde kafamda bu fikir doğdu.
Birden, aniden oldu hem de…
Bir sürü yaşlı adam vardı uçakta.
Hepsi yazlığa giden kadın ve erkekler…
Çok korktum doğrusu!
Ben de bunlar gibi bir gün yazlığa…
Ölmeye yakın olmaya mı gideceğim?
Son durağa bir durak kala Bodrum mu yani…
Yok, abi yok!
Ben kesinlikle yazlık almayacağım…
Hiçbir şey bilmiyorsam bir okulun bahçesini süpürürüm,
Mahallenin çöpünü, dahası deli olur parklarda kâğıt toplarım,
Kuşlara yem atarım.
Yine de ölmeden önce hadi yazlığa demem ağabeyler ablalar.
Yazlıklar…
Ölüme uğurlama evleri
Yok yok kalsın…
