bir mızrak gibi deler geçer gözlerin...
kainatın anlamı fısıldar sözlerin
ey bu gönlün ebedi sahibi güzel
karanlıkta nur ile belirir yüzün...
kim ki sultan olsun da, ey gonca
diz çökmesin karşında, aşkında
acem mülkü de mülk müdür
feda edilecek senin uğrunda...
alıp kainatı bütün haşmetiyle
bir kolyenin ucuna takıp
sureti haktan, yerleştirmek boynuna
ve ey güzel, seyreylemek sen de,
boynunda, o kekik kokan teninde,
seyreylemek kainatı, şaşkınlıkla...
gönül yok oldu teninde, terinde...
hasreti bile bir başka güzel;
ben sen yokken çevirmedim
tek bir an çehremi namahreme...
ki senden gayrisi haram gönlüme...
