..E-posta: Şifre:
İzEdebiyat'a Üye Ol
Sıkça Sorulanlar
Şifrenizi mi unuttunuz?..
Mutlu köle çoktur. -Darwin
şiir
öykü
roman
deneme
eleştiri
inceleme
bilimsel
yazarlar
Anasayfa
Son Eklenenler
Forumlar
Üyelik
Yazar Katılımı
Yazar Kütüphaneleri



Şu Anda Ne Yazıyorsunuz?
İnternet ve Yazarlık
Yazarlık Kaynakları
Yazma Süreci
İlk Roman
Kitap Yayınlatmak
Yeni Bir Dünya Düşlemek
Niçin Yazıyorum?
Yazarlar Hakkında Her Şey
Ben Bir Yazarım!
Şu An Ne Okuyorsunuz?
Tüm başlıklar  


 


 

 




Arama Motoru

İzEdebiyat > Öykü > Deneysel > peri sim eldivenoğlu




2 Kasım 2005
Absürdlük Kalem Kutusunda - 4  
peri sim eldivenoğlu
sahnede topuklu pabuçlar.


:AEEG:
Bazı günler saatlerce aynı noktaya odaklanır, ağzı yarım açık, hiç konuşmadan tırnaklarıyla oynardı Peymi. Her gün böyle teklemeler yaşatırdı hastalığı. İki ucu birbirinden cehennem kadar uzak bir ipin üzerinde duruyordu Peymi, ya bir ucundaydı ipin, ya diğer ucunda, böylece hiçbir zaman dengesini sağlayamıyor, ya küçücük bir sincap kadar atak, ya da yıllardır yerinden kalkmamış bir güve kadar bitkin oluyordu. Siyah saçlarının arasından beyaz teller görünüyordu. Her gün yesin diye aldığım dilimler halinde paketlenmiş üzümlü kekleri yemedikçe sinirim bozuluyor, kekleri suratına fırlatasım geliyor, sonra vazgeçip hepsini peyzaj tablolarının tıkadığı tuvalete depoluyordum. –peymi küçükken annesinden bitki özlü çay isteyince annesinin ona bitki özlü krem yedirdiğini anlatır, sonra masasına sıra sıra dizdiği kalemleri sivriltmeye koyulurdu.-

Vücudum titriyor. Damarlarımdan gelen bir basınç var sanki, dermisime, oradan epidermisime, tüm epital dokuma yayılan, tüm kaslarımı bembeyaz yapan, bedenimin tüm kontrolünü ele geçiren bir basınç. Kalbimden, damarlarıma, ellerime, dudaklarıma, göğüs kafesime, bileklerime yayılan bir titreme. Korku – ayçiçekleri – yağmur – asistoli – hipertansiyon – tümüyle huzursuzluk.

Seviyordu beni. Geceleri erkenden yatıp, günlerce uyumamı, kalp atışlarımı dinlemeyi, buz gibi olmuş sevimsiz ellerimi tutmayı, suratsızlığımı, sürekli kalem açmasına karışmamamı, hiç kızmamamı, ona sürekli kalemtıraş ve yemese bile üzümlü kek almamı seviyordu. Yaptığım hiçbir şeyin onu bensiz yaşayamayacak kadar çaresiz duruma düşürmeyeceğini bilmeyi unutmak için her gün kendimi hiç kapanmayan balkon penceresinden aşağı atmayı planlıyordum. Tabii, olmuyordu.

Olmuyordu. Ona zarar veremiyordum, kendine yeterince kötülük etmişti o mavi yüzlü şeytanla ve en sevdiğimiz beyaz nevresim takımını yırttığı için günlerce ağlayarak ve odadan hiç çıkmayarak; üstüne üstlük benim yapacağım bir kötülük, çocukluk, onu salıncaktan düşürmem, üzerine sahte örümcekler atmam, birasını çöpe dökmem, sabahın 5inde onu uyumaya zorlamam, veya bunun gibi şeyler iyi gelmeyecekti biliyordum, tüm bu nedenlerden dolayı, -Peymi’nin ölümüne rastlayan gündür- librmadison beni bulmuştu.

12 Nisan 1983: Ayva çiçeklerini sevmezdik. –mesela, oya gibi incecik yapraklı, altlarında piknik yapılır, göl kenarında, ayva ağaçlarının altında otururken göle taş atılır, sigara içilir, ama öpüşülmez, hava sıcak, güneş gözümü alıyor ama yine de üşüyorum, kafadan gelen bir üşüme, bir tür beyin hormonu salgılaması, çat pat konuştuğum Fransızca kelimelerle başım ağrıyor demek kadar zor, ne bileyim eros’un okuna tırmanmak, yerinden koparmak, yerlere kuru sakızlar atmak, balkondan aşağı, insanların üzerine gastrik asidini boşaltma eğilimi duymak, tüm bunlar, beynimin içinde dolaşan tüm bu gereksiz iki bacaklı, insani varlıklar, olgular, imajlar, küçük bir bardağa hayatımı doldurmak gibi, beyin kıvrımlarımda kendimle kovalamaca oynayıp, cezasını alnımın ortasına yediğim bir kurşunla ödemek, ölmek kısaca, bir söğüt ağacının altında, tercihen, nisan’da, kafamın içinde su kabarcıklarına benzer şişler varken.

Peymi öldüğünde, ben, işte, sorumsuz ben, eskisi gibi, yerleri temizleyen, ağlamayan şeytan, bir ayva ağacının altında karşımda duran iğrenç göle taşlar atıyordum, Peymi bir dilim ekmeğin üzerine reçel sürerken ki, tezer’den öğrendim demişti, haftalardır delirmiyordu, kafasının içindeki yaralar kabuk bağlamıştı, şişleri inmişti, avuç içlerindeki deriler kalkmış ama kabuk bağlamıştı, iyileşiyor demekti, dizleri artık eskisi gibi çürüklerle dolu değildi, ve elinde o ekmekle yüzüme bakarken –ki ben göle taş atıyordum, yüzüme baktığını görmemiştim, az da değil, yarım saat kadar bakmış yüzüme, ben toprağın içinde yassı taşlar ararken, sonra birden gözleri dolmuş, ama güçsüz, çok güçsüzmüş, güçsüzdü biliyordum, kilo vermişti, eskisi gibi canavarlaşamıyordu, küçük bir köpek kadar kızabiliyordu, kafasına vuracakken ıskalayıp ellerini boşa sallıyordu- son bir kez daha çığlıklar atamadan ve sonsuz acısını, -çünkü ben sorumsuz, bencil ve faşist bir orospuydum- içine gömerek, tüm şikayetlerini, kırıklarını ve yaralarını bir dilim reçelli ekmekle bana anlatmaya çalışırken, öldü.

Librmadison ’u bana hediye etti. Şişe açacaklarını, ahizesi kırık bir telefonu, tuvaletteki tavşan resimlerini, ciltleri kopmuş kitaplarını, golf takımını, ince parmaklarını yanında götürürken, içine sığmak istediği çekmeceyi, üzümlü keklerini, pey’le başlayan her şeyi, o küçük, kötü kokan, tablolarla dolu odayı, ağrıları, açtığı ve açacağım yaraları, ellerini, yumruklarını, şişmiş gözlerini, acısını –acısını, en çok o simsiyah şeyi- bana bıraktı. Ellerim kanıyor. Doktor gelsin diyeceğim ama Peymi telefonu götürdü. Peymi hayatımı götürdü. İki poundluk hüznüyle, o fahişeyi geride bıraktı.

Hoşça kal Peymi. Merhaba hastalık.

     

     

     
     

     




.Eleştiriler & Yorumlar

:: kimbilir
Gönderen: pastoral adam / Ankara/Türkiye
4 Kasım 2005
bilirsin insan bazen düşünmek istemediği halde düşünür, yumuşar, belki hüzünlenir, belki kinlenir, belkide, optimist olacak ama, sevinir. aslını bilir; önemi yoktur düşündüklerinin ve bu gerçektir. kimbilir? sevdiğim kelimeler var,çok kullanılamaz, bilirsin... diyeceğim şu ki: nasıldır nedendir, insanın içini burkuyorsun, yetmez, kırıyorsun. etkisi sendedir, sen bilirsin, herkesten daha iyi sen bilirsin. kimse anlamasa nedenini(gerek varmı bilmem), varsın koy götüne ki abartı olsun. gözüme girsin. bilirsin insan anlamasada sever. ki anladığını sanmandan iyidir anlamaman ne demiş şakir: "beni bu hayatta bir tek sen anladın ama sende yanlış anladın." kime demiş bilir misin. kendine...




Söyleyeceklerim var!

Bu yazıda yazanlara katılıyor musunuz? Eklemek istediğiniz bir şey var mı? Katılmadığınız, beğenmediğiniz ya da düzeltilmesi gerekiyor diye düşündüğünüz bilgiler mi içeriyor?

Yazıları yorumlayabilmek için üye olmalısınız. Neden mi? İnanıyoruz ki, yüreklerini ve düşüncelerini çekinmeden okurlarına açan yazarlarımız, yazıları hakkında fikir yürütenlerle istediklerinde diyaloğa geçebilmeliler.

Daha önceden kayıt olduysanız, burayı tıklayın.


 


İzEdebiyat yazarı olarak seçeceğiniz yazıları kendi kişisel kütüphanenizde sergileyebilirsiniz. Kendi kütüphanenizi oluşturmak için burayı tıklayın.

Yazarın deneysel kümesinde bulunan diğer yazıları...
Absürdlük Kalem Kutusunda - 1
Absürdlük Kalem Kutusunda - 2
Absürdlük Kalem Kutusunda - 3

Yazarın öykü ana kümesinde bulunan diğer yazıları...
Bir Rüya, İçecek Dolabı, Kelebekler

Yazarın diğer ana kümelerde yazmış olduğu yazılar...
Anne [Şiir]
Kaybolma Yazısı [Şiir]
Evsiz ve Yağmurlu [Deneme]
İtiraf ve Kalp Çarpıntısı [Deneme]
İnsan, Panik, Uhu [Deneme]
Defne Sokak [Deneme]
Sağır [Deneme]


peri sim eldivenoğlu kimdir?

küçük düşünürüm ben. mesela antibiyotik şişelerinin içinde kelebek biriktiririm. siz? çay, kahve, omlet, oralet?

Etkilendiği Yazarlar:
kara delikler, denizin en derin noktası, ne zaman ufuk çizgisine varıyoruz, jean seberg saçından topuz yapabilme, evet 1963.


yazardan son gelenler

yazarın kütüphaneleri



 

 

 




| Şiir | Öykü | Roman | Deneme | Eleştiri | İnceleme | Bilimsel | Yazarlar | Babıali Kütüphanesi | Yazar Kütüphaneleri | Yaratıcı Yazarlık

| Katılım | İletişim | Yasallık | Saklılık & Gizlilik | Yayın İlkeleri | İzEdebiyat? | SSS | Künye | Üye Girişi |

Custom & Premade Book Covers
Book Cover Zone
Premade Book Covers

İzEdebiyat bir İzlenim Yapım sitesidir. © İzlenim Yapım, 2017 | © peri sim eldivenoğlu, 2017
İzEdebiyat'da yayınlanan bütün yazılar, telif hakları yasalarınca korunmaktadır. Tümü yazarlarının ya da telif hakkı sahiplerinin izniyle sitemizde yer almaktadır. Yazarların ya da telif hakkı sahiplerinin izni olmaksızın sitede yer alan metinlerin -kısa alıntı ve tanıtımlar dışında- herhangi bir biçimde basılması/yayınlanması kesinlikle yasaktır.
Ayrıntılı bilgi icin Yasallık bölümüne bkz.