..E-posta: Şifre:
İzEdebiyat'a Üye Ol
Sıkça Sorulanlar
Şifrenizi mi unuttunuz?..
Herşeye imgelem karar verir. -Pascal
şiir
öykü
roman
deneme
eleştiri
inceleme
bilimsel
yazarlar
Anasayfa
Son Eklenenler
Forumlar
Üyelik
Yazar Katılımı
Yazar Kütüphaneleri



Şu Anda Ne Yazıyorsunuz?
İnternet ve Yazarlık
Yazarlık Kaynakları
Yazma Süreci
İlk Roman
Kitap Yayınlatmak
Yeni Bir Dünya Düşlemek
Niçin Yazıyorum?
Yazarlar Hakkında Her Şey
Ben Bir Yazarım!
Şu An Ne Okuyorsunuz?
Tüm başlıklar  


 


 

 




Arama Motoru

İzEdebiyat > Deneme > Doğa ve Dünya > Müjgan Akyüz




30 Mart 2011
İlk Tanık  
Müjgan Akyüz
Oruçtan yeni çıkmış gibi denizden kana kana su içen, kızıl rengi üzerine yorgan yapmış kumların üzerinde yalnızım ve yine kendimle konuşuyorum. Güneş’in, suyu kendine çektiği andaki bu muhteşem manzarada bir an sahildeki kumları kendime benzetiyorum,


:AECE:

Oruçtan yeni çıkmış gibi denizden kana kana su içen, kızıl rengi üzerine yorgan yapmış kumların üzerinde yalnızım ve yine kendimle konuşuyorum. Güneş’in, suyu kendine çektiği andaki bu muhteşem manzarada bir an sahildeki kumları kendime benzetiyorum, hüzün içiyor denizden sanki, benim hayattan hüzün içtiğim gibi. Onun da karnı sancıyacak ardı ardına gelen hüzün dalgalarının suyunu çokça yutmasından ötürü. “Aynı yerden aynı şiddetle defalarca darbe alıyorsun kıyı.” Tıpkı benim gibi…

Birinin gözlerinin içine bakıp dertleşmek istiyorum, derdimi gerçekten hissedip hissedemediğini gözlerinden okumak için. Fakat burada yerdeki gölgemden başka kimse yok . Başımı eğiyorum, gölgem üzerinde göz hizamı arıyorum. Sanırım paylaşmam gereken en doğru gözü buldum, anlatacaklarımı dinlerken kendi gözlerim nasıl tepki veriyor acaba? Evde aynada yapmayı denediğimde doğal olamamıştım, yüzde yüz gerçeklikle karşılaşmanın çekincesi sanırım. Şimdi ise daha rahatım gölgemle. Gözlerimdeki tepkiyi tahmin etmek, görmekten daha etkili.

Ayaklarımı zaman zaman kuma kürek yapıp teyelliyorum sahili uzun adımlarla. Başlıyorum yine aşina oyunuma. En fazla ne kadar açabiliyorum adımlarımı hoplama hilesi yapmadan? Sevdiğim ve sahilde hep yaptığım şey bu. Bakıyorum gölgemin gözlerine ve tahmin ettiğim tepkiden memnunum, gülüyor çünkü. Bıkmamışım ve hâlâ haz veriyor bu kaslarımı zorlayarak acıtıncaya kadar adımlarımı en uzak mesafede açma oyunum. Küçük gibi görülen büyük mutluluk zaferiydi bu gölgemin gözlerinde gördüğüm memnuniyet.

Peki insan her zaman yaptığı şeyden aynı hazzı nasıl tekrar tekrar alır? Her öğün yemek yemek, her gece yatmak, her sabah kahvaltı her, her, her…Hepsi de rutin eylemler olan bu her şey nasıl aynı zevki aldırabiliyor bize yaşam boyunca? Eğer bunlardan zevk almamaya başlıyorsanız depresyon başlangıcı deniyor. Öyleyse olması gerekenin bu olduğu ilim olarak da kabul edilmiş. Peki ilim bu kusursuz sinir sisteminin bu şekilde çalıştırıcısına, düzeni kurucusuna hakkını vermiş mi? Tekrar bakıyorum sahili darbeleyen dalgalara, az önce bana hüzün içiren deniz bu kez de hayranlık yudumlatıyor. Suya hayranlık, yaratıcısına hayranlık…Onun fısıltılı dualarını, zikirlerini dinliyorum, koskoca bir kıyıyım ve kendimden binlerce kez büyük olan okyanus damlalarının sesini yalnızca ben duyuyormuşum gibi bir his içimde. “Sana hüzün içiren de benim, dinginlik veren de ben, şimdi dalgalarımın şiddeti azaldığında acılarının şiddeti de azalacak.” Bana verdiği bu telkinin ardından sular duruldu ilk buraya geldiğim andakine göre. Hep böyle olurdu, deniz önce beni hırçınlığı ile etkiler, sonra o fısıltılarını dinleye dinleye huzur bulmaya başlarım. Sonsuza dek orada kalmayı isteyecek kadar bir uzaklaşma olur içimde. Bu uzaklaşma sayesinde hayatla yeniden uzlaşırım. Dışarıdaki ateş, su, hava ve toprak unsurları, bedenimdeki ikizleriyle buluşmuşlardır şimdi.

Şiddetli dalga darbelerine maruz kalan kum taneleri mağdur mudur acaba? Yoksa suyun en sır dolu zikirlerine ilk tanıklık eden olduğu için şanslı mıdır? Mağduriyet; acıtıcı olsa da garip bir huzur ve hüzün dinginliğini aynı anda yaşatıyor sanırım kıyıya. Aslında bu zikirlere ilk tanık olmaları onların kaderleridir.





Müjgân Akyüz/MAJ



Söyleyeceklerim var!

Bu yazıda yazanlara katılıyor musunuz? Eklemek istediğiniz bir şey var mı? Katılmadığınız, beğenmediğiniz ya da düzeltilmesi gerekiyor diye düşündüğünüz bilgiler mi içeriyor?

Yazıları yorumlayabilmek için üye olmalısınız. Neden mi? İnanıyoruz ki, yüreklerini ve düşüncelerini çekinmeden okurlarına açan yazarlarımız, yazıları hakkında fikir yürütenlerle istediklerinde diyaloğa geçebilmeliler.

Daha önceden kayıt olduysanız, burayı tıklayın.


 


İzEdebiyat yazarı olarak seçeceğiniz yazıları kendi kişisel kütüphanenizde sergileyebilirsiniz. Kendi kütüphanenizi oluşturmak için burayı tıklayın.


Yazarın deneme ana kümesinde bulunan diğer yazıları...
Birisi
Sanatı Neden Önemsiyorum

Yazarın diğer ana kümelerde yazmış olduğu yazılar...
Ressam ve Model [Şiir]
Tecrîd-i Aşk [Şiir]
Gözyaşım Neşem Güneşim Zehir [Şiir]
Kevsere Memba Bende [Şiir]
Ay Güneş Gibi Doğsun [Şiir]
Ol (M) Asılıklar [Şiir]
Şarab-ı Tahur [Şiir]
Razı Şiiri [Şiir]
Yeniden Başlasın Aşk [Şiir]
Rabıta [Şiir]


Müjgan Akyüz kimdir?

mimar, öğretmen

Etkilendiği Yazarlar:
Necip Fazıl, Orhan Veli,Yunus Emre,Abdurrahim Karakoç


yazardan son gelenler

 




| Şiir | Öykü | Roman | Deneme | Eleştiri | İnceleme | Bilimsel | Yazarlar | Babıali Kütüphanesi | Yazar Kütüphaneleri | Yaratıcı Yazarlık

| Katılım | İletişim | Yasallık | Saklılık & Gizlilik | Yayın İlkeleri | İzEdebiyat? | SSS | Künye | Üye Girişi |

Custom & Premade Book Covers
Book Cover Zone
Premade Book Covers

İzEdebiyat bir İzlenim Yapım sitesidir. © İzlenim Yapım, 2022 | © Müjgan Akyüz, 2022
İzEdebiyat'da yayınlanan bütün yazılar, telif hakları yasalarınca korunmaktadır. Tümü yazarlarının ya da telif hakkı sahiplerinin izniyle sitemizde yer almaktadır. Yazarların ya da telif hakkı sahiplerinin izni olmaksızın sitede yer alan metinlerin -kısa alıntı ve tanıtımlar dışında- herhangi bir biçimde basılması/yayınlanması kesinlikle yasaktır.
Ayrıntılı bilgi icin Yasallık bölümüne bkz.