"Bazı kitaplar vardır, kapağını açtığınızda içinizden bir ses 'Kahretsin, yine mi sen?' der." — Terry Pratchett"

Gözyaşım Neşem Güneşim Zehir

yazı resim

Öksürüğümle uyandırıyorum karanlığı
Yalnızlığımı onunla avutmalıyım

Düşümdeki kahramanların dillerinde ilahi
Üzerlerinde yeşil düğün elbisesi
Elimde, başı duvaklı kentin alyansı
İçinde "Gün ışıyana dek" yazısı
Bu kenttekiler nedense kısa süre tanıyor
Ben yüzlerini görmezden gelirken
Onlar, geceyi uzatmama kızıyor

Uyun(a)mayan siyahlar içinde
Yazıyorum beyaz düşlerimi
İzninizle, kentin güneşe mahkum yolcuları
Karanlık odama getirdim gözyaşı baharını
Islak gözler üstünde sefahatın zamanı

Yer çekimine karşı duran müjgânlar
Beni mest eden o en güzel anlar
Dilimde Şems, elimde Mevlana
Günüme gün ışımasın derim
Gözyaşı şarabını
Ruhumun elinden içerim

Eti benim, kemiği de benim düşler
Azığım mehtap olur, mehtabım şiir
Gözyaşım neşem olur
Güneşim zehir

Müjgân Akyüz/MAJ

KİTAP İZLERİ

Nohut Oda

Melisa Kesmez

Melisa Kesmez’in ‘Nohut Oda’sı: Eşyaların Hafızası ve Kalanların Kırılgan Yuvası Melisa Kesmez, üçüncü öykü kitabı "Nohut Oda"nın başında, Gaston Bachelard'dan çarpıcı bir alıntıya yer veriyor:
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön