"Bugün 14 Nisan 2026... Demek ki hâlâ yaşıyorum. Yazık, o kadar güzel planlarım vardı." — Dorothy Parker"

Bir Dudak Yarılması

yazı resimYZ

Ben yüreğimi yüreğine feda ederim, sevmezsin, seversin
Hem nasılsa bulursun beni bıraktığın bu kentte
O vakit bu kentte bir parça dolunay çıkar
Bir akşam aydınlığında konuşur, sevişiriz
Sen yokken bağlamamla, söylediğin türküleri çalarım
Sonra varlığı canımızı sıkan herkesi unuturuz

Ben yüreğimi yüreğine feda ettim, bak sevmedin, sevdin
Neler mi yaptım, sağ olduğum halde beş gece uykusuz ve dalgın
Ayıramadım gözlerimi eriten vesikalık bakışlarından
Sana bir buket gül aldım, gülsün diye gül yüzün
O çıkartıyor beni, hasretin derininden
O gül, soluğum oluyor serin ve sonsuz

Ben yüreğimi yüreğine feda etmiştim, buradasın şimdi
Çokça iyiyim, seni sormalı asıl, sağlığım da yerinde
Sana küsemem ben, insan etini yakan ateşi de bağışlar
Çok çok bir dudak yarılması bende bu gitmelerin
Görüyorsun ya işte seçiliyor hala sesimin aşkına açık yanı
Dağınık yatakta tenini ellerim, nefesini nefesim arıyor

KİTAP İZLERİ

Dokuzuncu Hariciye Koğuşu

Peyami Safa

Acının ve Istırabın Edebiyatı Peyami Safa'nın "Dokuzuncu Har-iciye Koğuşu", hastalığın pençesindeki insan ruhunun zamana meydan okuyan bir keşfi olmaya devam ediyor. Edebiyatın en temel işlevlerinden
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön