"Sabahın yedisinde uyananların tek suçu, akşamın beşinde ölenlerden olmalarıdır." – Terry Pratchett (kurgusal)"

Şiir > Bireysel

üzgün

Mabedim

Acıyla bezenmiş albüm yaprakları / Çevirdikçe ellerim yanıyor. / Gözlerimin

nostaljik

Doruklarda

Terkedeli kendimi / Issız dağların hainliğine / Uyuyabildiğim tek yer

karamsar

Deja Vu

yarım bıraktığım her şiir, / adını koyamadığım bir savaşın mağlubiyetidir. /

karamsar

Ben ve ben

Bütün eskilerimi veriyorum eskiciye, /Karşılıksız, / Birtek yüreğim, / Para

karamsar

Son Nefeste

Yatağıma koyduğun akrep, / Zehrini boşalttı yüreğime / Damla damla... /

düşündürücü

Nokta

dün bugündür, bugün de dün, / yarının geleceğini düşündün bu gün...

üzgün

As Usual

**usumda / yitirdiğimi sandığım sözcükler** / **yanımda yalnızlığım / her şey as usual** /

KİTAP İZLERİ

Öyle miymiş?

Şule Gürbüz

Şule Gürbüz’ün Zaman ve Anlam Arasındaki Yankısı Bir kitabı roman yapan nedir? Belirli bir olay örgüsü, gelişen karakterler, diyaloglar mı? Şule Gürbüz’ün “Öyle miymiş?” adlı
İncelemeyi Oku
Başa Dön