karamsar
Solan Bahçede Düşen Yapraklar!
Artık dalımda kuşlar uçmuyor / Yapraklara rüzgârlar esmiyor / Çaresiz
Şiir > Soyut
üzgün
İz
sarhoş mermer sütunlarda kaldı sakin izlerin, / fırtınaların savurduğu incecik kumlar oydu durdu
düşündürücü
Çaresiz Bir İklimin Teneffüsünde Aşk!
Çark hızla yol almaya devam ediyor / Bir müdahale imkânımız bulunmuyor
karamsar
Çareler ki Evvel Emirde Nereye Kadar!
Çareler ki artık mecalsizdir tükeniyor / Halin dertleri yüzünden ketumlaşıyor /
nostaljik
Bir Heves misin?
Artık günbatımı gölgelerin oyunlarıyla son bulur / ve seni unutturur yalnızlığım..
nostaljik
Çit...
Ben yıldızların insan soyuyla doğduğuna inanır / Renkleri aklın icat etmiş olabileceğini düşünürüm
üzgün
Yağmur ve Mızrakları
Yağmurun mızrakları kırılıyor. / Yağarken otların üstüne. / Yağmur caddeleri
karamsar
Dün Bir Kez Daha Düşündün
tam da baldıranların zehir kattığı gündü papatyalara, / tam yeşilin maviye küstüğü,
karamsar
Ben de Anlaşılabilirdim
Ben de anlaşılabilirdim, / erhangi bir kalbin içinde yer edinebilir, /
KİTAP İZLERİ
Nohut Oda
Melisa Kesmez
Melisa Kesmez’in ‘Nohut Oda’sı: Eşyaların Hafızası ve Kalanların Kırılgan Yuvası Melisa Kesmez, üçüncü öykü kitabı "Nohut Oda"nın başında, Gaston Bachelard'dan çarpıcı bir alıntıya yer veriyor:
İncelemeyi Oku