Şiir > Soyut
üzgün
Yağmur ve Mızrakları
Yağmurun mızrakları kırılıyor. / Yağarken otların üstüne. / Yağmur caddeleri
nostaljik
Hayatın Yaşanmış Olan Hakikat Kitabı!
Hayatımın kitabı gün ışığı görmeden / Cihanın işleyen anına teşrif etmeden
karamsar
Dün Bir Kez Daha Düşündün
tam da baldıranların zehir kattığı gündü papatyalara, / tam yeşilin maviye küstüğü,
üzgün
Gitmeyi Gönülden Dilerken!
Sinemde bir acı fırtına koparken / Dalgalara dalarım öylece giderim /
karamsar
Ben de Anlaşılabilirdim
Ben de anlaşılabilirdim, / erhangi bir kalbin içinde yer edinebilir, /
karamsar
Sen Tefekkürle Serinle, Ahu Figan Etme.
Yok, işte be gülüm baksana çaresizim / Senden süzülen şu mısralarla halsizim
üzgün
Kartonik Yalnızlığın İçsel Hesaplaşması
Kartonik Yalnızlığın İçsel Hesaplaşması\] / Yasak odalarda ütüsü gitmiş yalnızlığın /
olumsuz
Sigara Dumanında Dolaşan Hayalet
Ciğerim' yanığından tütsülenirken odam, / Bir hayalet efkardı duman değil her nefes!
heyecanlı
Delilik
Derler ki, ruh, bedende hapsedilmiş nefestir, / Titreşen bir efsûndur, uyuklayan bir Mecnûn,
üzgün
Kartonik Yalnızlığın İçsel Hesaplaşması
Kartonik Yalnızlığın İçsel Hesaplaşması\] / Yasak odalarda ütüsü gitmiş yalnızlığın /
KİTAP İZLERİ
Esir Şehrin İnsanları
Kemal Tahir
Kemal Tahir’in İşgal İstanbul’unda Parçalanan Bir Ruhun Portresi Bir imparatorluk çökerken geride kalanların ruhunda açılan yaraları, bir ulusun en karanlık anlarında kendi kimliğini nasıl aradığını
İncelemeyi Oku