Baharımı Bana Sen Verdin
Yüzüne yüz sürdüğüm gün değişti mevsim / kırılan dallar arasında ilk çiçeği ben
"Yazmak, aslında ölüyü diriltmek gibidir; sadece herkesin bir kez daha katil olmasını sağlamak için." – Kurt Vonnegut"
"Yazmak, aslında ölüyü diriltmek gibidir; sadece herkesin bir kez daha katil olmasını sağlamak için." – Kurt Vonnegut"
Yüzüne yüz sürdüğüm gün değişti mevsim / kırılan dallar arasında ilk çiçeği ben
-1- / Yalnız, yıldızlar gördü, / liseli savrukluğumuzu;
Seni görmek tatlı dillim / Maziden aklında kalan en ufak anıda
Kentin son istasyonunda, / Bekleyen tren, / İsimsiz ve hayalsiz,
toprağım var... / topraklarım var benim... / rengini o her
Göç ediyor kuşlar, / Bulutlar hiç eksilmiyor gökyüzünden, / Acı
Gidiyorum dedi. / Gitme demedim. / Camda aryalar söyleyen çığlık
Dudaklarının Mayhoşluğunda / Bir suçlu gibi, / Sonsuza Kadar tutuklu,
Kaldığın sayfada bırak bana hayatı, / Masmavi bir boncuk tak boynuma,
Yetenekliydikyazmayı da çizmeyi de iyi bilirdik.Karaya,havaya ve suya çizdik yolumuzu bu yüzdenYolumuz yolculuğumuzdu. /
Müziğin sesini duydun mu? / Kaf dağının ardında, / Düşlerin
Dumanında bahar havası nargilenin / Sardı tozu toprağı / Senin