Şiir > Deneysel
üzgün
Yalnızlık ve İnsan
insan nedense hep arar hep bulur yada bulamaz ama arar.Kalbine sığdırdığı içini bunaltan çogu zaman farkına
duygusal
Yazmalıyım
Ne kadar uzun zaman olmuş yazmayalı, yormayalı beynimi, oynamayalı kelimelerle. Öyle çok şey biriktirmişim ki, anlatmaya
nostaljik
Yağmurla Gelen
Yağmurla geleni merak ederim / Belki pencereme zaman damlacıklarıdır tutunan /
üzgün
Tek Gözlü, Asiliğine Aşık...
**Şapkamın altından bakıyorum. / Sen bana bakma korsanlığım tuttu yine. / Tek göz
olumsuz
Umumi Tuvaletler
uygalığımızın aynasıdır umumi tuvaletler.. / hayatımızın kokuşmuşluğuna karşı sürgülenen kapıları /
karamsar
Vardır Bir Nedeni...
**Bir nedeni olmalı yalnızlığın. / Anlatılan kırık dökük öykülerin içinde aşkın. / Suskunluklarımızın.
üzgün
Yılmaz Güney'in Tunç Anısına
Biliyorum baktığın parmaklığa / ne anlattığını sessizce, / biliyorum metal
nostaljik
Bir Islık
Bir ıslık sesiyle yükselen anlam, her zaman bir açelya kadar şımarık olmaz.... /
üzgün
Küf Tutmuş Yokluğun
Küf tutmuş işte yokluğun. Gelsende değiştiremezsin odamın nefesimi kesen nütubetli havasını. Değiştiremezsin bir kenara bırakıp gittiğin
KİTAP İZLERİ
Esir Şehrin İnsanları
Kemal Tahir
Kemal Tahir’in İşgal İstanbul’unda Parçalanan Bir Ruhun Portresi Bir imparatorluk çökerken geride kalanların ruhunda açılan yaraları, bir ulusun en karanlık anlarında kendi kimliğini nasıl aradığını
İncelemeyi Oku