"Sanırım 'yarın' kavramı, tıpkı iyi bir kahve gibi, zamanla acı bir şeye dönüşüyor." – Douglas Adams"

Geceydi

Bir kaos gibi..

yazı resim

Geceydi...
Ve iliklerime kadar aşk sancılıyordu..
Acıyı hissediyordum o küçük yüreğimde..
Çocukluğumdu aynadaki suretim..
Bedenim donmuş..
Kanımda bir uyuşukluk
Beynimin içinde bir karmaşa yığını

Geceydi...
Ve seni sevmek geliyordu içimden
Özlemek...
Sensizde sevişmek...
Deli bir ruh yaşamak

Geceydi...
Ve şizofren bir yanlızlık yaşıyordu gözlerim..
Hüzünler dökülüyordu üstüme...
Üşüyordum..
Kanıyordu tenim...
Ağlıyordu "içimdeki o küçük çocuk"

Geceydi...
Melankolik bir rüzgar değiyordu saçlarıma
İliklerim acıyordu bu sancılı aşktan
Yanımdaydı
Biliyorum...
Ama kör bir kuyu gibi yüzündeki kararsızlık..
Ve karanlık...
Karanlık korkuturdu beni..
Ne olur gitme...
Sırtımı döneyim...
Nefesini hissedeyim ensemde..
Kokunu duyayım..
Ve ilk anın şarkısını söyle...

KİTAP İZLERİ

ZEYTİNDAĞI

Falih Rıfkı Atay

Bir İmparatorluğun Veda Mektubu: Falih Rıfkı Atay'dan Zeytindağı Her milletin tarihinde, hatırlamaktan kaçındığı, üzerine bir sessizlik perdesi çekmeyi yeğlediği dönemler vardır. Bizim için Osmanlı İmparatorluğu'nun
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön