"O kadar çok şey öğrendik ki, birçoğu yanlış çıktı." - Mark Twain"

Şiir > Bireysel

üzgün

Boşuna

Geceler çıkmıyor sabaha sensiz / Ne yastıkta kokun, / Ne

nostaljik

Görmek

Ne vakit toprağa yakın bir baş görsem, / Daha derinine bakmak istiyorum gözlerinin

umutlu

Beklerim

İğnesi ipliği hazır / iki suna yurtlanmış / uzat, göğsünün

umutlu

Sessizce

"sözler başka, bakışlar bambaşka / gitmek vaktiyse eğer / susmalar

karamsar

Yeter ki

yel değirmenlerinden sana kaçtı Dulcinea / aforoz edilmiş düşlerin sırrı şövalyenin sırtında

üzgün

Bendeniz

Altına imzamı atacak denli taktire lâyık bir benlik taşımadım ben. / Heveslerim sınırsız

üzgün

İntizar

Cam kırıkları biriktirdim, / içimde yokluğunda. / Şimdi ne yana

nostaljik

Yıkıl'an

yıkılan bir aşkın elleriyle tutulan yanlarını çiziyorum. / öylece ben kokan sen duruşlu

KİTAP İZLERİ

İnsan Olmak

Engin Geçtan

Türkiye'nin Ruhuna Tutulan Ayna: Engin Geçtan’ın Eskimeyen Klasiği Üzerine Her ülkenin edebiyatında, nesiller boyu elden ele dolaşan, altı çizilen cümleleriyle adeta kolektif bir yol arkadaşına
İncelemeyi Oku
Başa Dön