"Sabahın dokuzu ve hala hayattayım. Bir yazar için bu, günün en büyük sürprizi olabilir." - Dorothy Parker"
"Sabahın dokuzu ve hala hayattayım. Bir yazar için bu, günün en büyük sürprizi olabilir." - Dorothy Parker"
Bu metin, toplumsal değişimleri nostaljik bir bakış açısıyla ele alıyor. Yazar, eskiden var olan güler yüzlü yaşlıları, emeklileri ve ahilik geleneğini sürdüren esnafı özlemle anıyor. Günümüzde bu değerlerin kaybolduğunu vurgulayarak okuyucuyu vicdanını dinlemeye ve gerçekleri görmeye davet ediyor. Metin, sosyal eleştiri barındıran duygusal bir çağrı niteliğinde.
Sanayi toplumunun atıklarıyla gittikçe kirlenen, yaşanmaz bir hale gelmekte olan dünyamızda, duyarlı bir insan olarak verilecek mücadele, kendi kapımızın önünü temiz tutmaktan daha aktif bir çaba gerektiriyor.
Sivil kelimesinin polis ile özdeşleştirildiği bir ülkede “sivil toplumun” ciddi bir tarihi olacağını düşünmek saflıktır. Ancak bu nedenle de eleğimizi duvara asmak doğru bir tutum değildir.
Daha iyi bir toplumda yaşamayı arzuluyorsak, kötülüğü yermek gerek!
Vicdanlar, irtifa kaybederek herhangi bir düzleme zorunu iniş yapmış ve yahut en kötü ihtimalle bulunduğu koordinatta parçalara ayrılmış bir uçağın "kara kutu"su gibi, iç monologlarımızı kaydeden bellek konumundaydı. Ve bu kara kutu okunmadan o uçak hakkında bilgi sahibi olmak hiçte doğru değildi.
İç gözümüze doğrultulmuş bir
Gelen zaman, geçen zamana denk düşmüyor bugünlerde... Her şey gerçek rengini yitirmiş gibi...
....Danışmak, yol bilmek Dünya'nın kanunudur, zincirin devamı için bir öncesine uyulur!.. Şayet
bizler de çok hasar almadan birer hayat istiyor isek gölgeleri takip etmeliyiz, gölgelerin üzerimizdeki hakları için, yani bizim için!.. Ben içimde ve dışımda hep bunu savunurum, ve size de tavsiye ederim, şayet huzurlu ve
Türban hiç de masum bir örtü değildir; devamı var çünkü.
Yasal olmıyan at eti kesimi it eti kesimi derken Yasal olan KABAK AŞILI KARPUZ lada tanıştık ya. Daha neler görüp duyacağız kimbilir.. Görelim MEVLA NEYLER.....
Türkiye geneline bakıldığında, hani şöyle sakin bir kafa ile el etek çekmiş bir vaziyette düşünmek bile 'yarınlar' olarak şişirilmiş bir gelecek saplantısından başka birşey bırakmıyor insana...
“Münevver Karabulut” filminde madalyonun öteki yüzünü değerlendirdik. Yorum sizin!
Değişen dünyada, değişen eğitim sistemiyle, değişen yaşam tarzıyla, genç bireyin kendini toplumsal olaylardan uzaklaştırma arzusuna(!) yönelik bir eleştiri...
Düşünmek lazım azizim! Ne zaman düşünmeyi unutturdular. Unuttuk. Peşi sıra geldi yılgınlıklar, domino taşı gibi devrildi günbegün, fikrin huzur bulduğu cümleler. Kelimeleri küstürdük, hayatımızı yalnız kendimizden değil, geleceğimizden çaldık. Yavuz hırsız misali. Birşey olmamış gibi gayet rahat(ız)... Batmıyor raptiyeler oturduğumuz yerden. Muzip çocuklarımız yok ki, bize bir sıçramayla
Zülfü Livaneli
