"Yazmak, aslında hayatın kendisiyle alay etmenin en ciddi yoludur." ― Virginia Woolf"
"Yazmak, aslında hayatın kendisiyle alay etmenin en ciddi yoludur." ― Virginia Woolf"
Mardin’den yeni dönmüş ve “keşke Hakkâri’ye de gitseydim” diyordum ki, televizyonlar deprem haberini verdi.
“Gitseydim keşke gerçekten” diye geçirdim içimden. Aslında Nusaybin yolunda aklımdan da geçmişti. Keşke gits
Vicdanlar, irtifa kaybederek herhangi bir düzleme zorunu iniş yapmış ve yahut en kötü ihtimalle bulunduğu koordinatta parçalara ayrılmış bir uçağın "kara kutu"su gibi, iç monologlarımızı kaydeden bellek konumundaydı. Ve bu kara kutu okunmadan o uçak hakkında bilgi sahibi olmak hiçte doğru değildi.
İç gözümüze doğrultulmuş bir
Birbirimize olan kinden nefretten bizi ne kurtaracaksa geleceğimizin daha güzel olması için ona şiddetle ihtiyacımız var.Yoksa her gün gelişen teknolojiyle güçlenen silahların acımasızlığı ile kendi kendimizi yok edeceğiz.
Gelen zaman, geçen zamana denk düşmüyor bugünlerde... Her şey gerçek rengini yitirmiş gibi...
Bu metin, Türkiye'deki okul şiddet olaylarını ele alıyor ve yüzeysel güvenlik önlemleri yerine, şiddete yönelen çocukların psikolojik durumlarını anlamanın önemini vurguluyor. Bastırılmış öfke, değersizlik hissi ve travma gibi faktörlerin bu davranışları tetiklediğine işaret ederek, sorunun kökenine inmenin gerekliliğini savunuyor.
Özgürlük kavramının toplumun farklı kesimleri tarafından farklı algılanmasıyla başlıyor karmaşa. Anlamını tam olarak bilmedikleri kavramların içini kendi dünya görüşlerine uygun fikirlerle dolduruyor insanlar.
Son dönemde Türkiye'de yaşanan sahte diploma skandalları, toplumsal bir krize dönüşmüştür. Bu sorun, sadece bireysel sahtekarlık değil, meritokrasi ve adalet sistemimizi tehdit eden ciddi bir mesele haline gelmiştir. Toplum, bu iddialara siyasi ve ideolojik yakınlıklara göre tepki vermekte, objektif yaklaşım yerine taraflı tutumlar sergilemektedir. Bu durum, adaletin işleyişini
... Çok konuşmamalı insan... Yorulursa dinlenmeli, Allah'a yönelip din'lenmeli ama başkasınca dinlenmemeli...
Üniversitede okuduğum dönemde yerel bir dergide yayınlanması amacıyla yazdığım amatörce bir deneme yazısıdır. Dünya görüşümü yansıtan bir yazı olduğunu söyleyebilirim.
Atalarımız “Gez dünyayı, gör Konya’yı” demiş. Bununla ne kastedetmişler diye biraz düşünmekte yarar var kanısındayım.
Hayatımızı etkileyen bir çok şey var. Mesela duygular. Her türlü duygudan bahsediyorum. Sevgi, aşk, nefret, tutku, acı, açgözlülük ve korku... Ama bunların nedeni nedir diye sorsam cevap veremez çoğu insan... Çünkü düşünmeye vakit yok! Biz, yaşamamız için bahşedilmiş süreyi ziyan etmeyi tercih eden bir türüz. Bu yazı herkes
Ne için geliyoruz dünyaya? Temel soru bu noktada! Yiyip, içmek, bolca eğlenmek, onunla bununla hoşca vakit geçirmek için mi? Kimilerimiz ve belki de çoğumuz için evet. Dışarıya veya kendimize baktığımızda göreceğimiz bir tek gerçek.
Aziz okur,
Bir öğretmen dostumuz anlatıyor:
“-Özel eğitim ile ilgili ilköğretim öğretmenlerinin katılmasının zorunlu olduğu bir seminerdeyim. Nedense bana zorunluluk esasına dayanan proğramlar faydalı olmamaktadır. Ben de seminer esnasında zamanımın bir kısmını zorunluluktan kaynaklanan nedenden dolayı semineri (slayt proğramını) sunan öğretmeni dinliyorum. Zamanımın diğer
Benim tanımlamam şu. Türk toplumu, Kuran Müslümanı değil. Doğruluğu belli olmayan kimi hadislerin ve hurafelerin Müslümanı.
Türban hiç de masum bir örtü değildir; devamı var çünkü.
Sevgi, Mevla ve Mevlâna merkezli ve Yunus gönüllü olunca sınırlama getirme imkânı bulunmamaktadır. Gel gör ki, bu minvalde sevgiyi barındıracak gönlü taşıyacak beden yapısının da kale gibi sağlam, derya gibi geniş, toprak gibi mütevazı, güneş gibi cömert olması icap etmektedir.
