???

MERHABA ilk olarak bizlere böyle bir siteyi hazırlayan herkeze teşekür ediyorum.ve buradaki yazarlara bazı sorular sormak istiyorum.şimdiden yazdığım her sorunun cevabı için teşekür ediyorum.birinci sorum her yazar kendi adında farklı karakterlere ayrılıyor yazdığımız her ne olursa olsun yazarlar tarafından eleştirme yapılıyor her yazarın hakkıdır diye düşünüyorum.ama eleştiri yapan bazı yazarlar iyi bazıları ise kötü eleştiri yapabiliyor her yazar bu eleştirilere açıktır. zaten yazarlarımız kendi adı altında yazdığımız fikirleri öne sürmek değilmidir? duygu ve düşüncelerimiz doğrultusunda yazılıyor doğrumudur?ikinci sorum:örneğin;ben tanınmış bir yazar değilim ama her tanınmış sevilen bir yazar gibi yazar karakterine sahibim diyelim.diyelim kendi adımda kitabımda var kitabımı severek okuyorlar ama beni tanımıyorlar bu yazarlıkta neyi değiştirir? kitabın iyi satılması iyi bir yazar mı demektir. yoksa hayali bir yazar kahramanımı olarak nitelendiriliyor. bu kadar sadece yazarlar değil form katılımcılarıda açıklama yapabilirler şimdiden tekrar teşekür ediyorum.

yaşar nabi nayır, varlık dergisini tek başına kurmuştur........ bilen bilir................ tek başına........ bir kişi.......... yüz kişiyle kurmamış dergiyi....... varlık şimdi saygın bir dergi........................... CESARET.................... HER ŞEY İÇİN....................

Farklı bir başlık oldu sanırım.Ama bir iki düşünce de ben sunayım dedim.Buluşmanın çekinceleri olabilir.Tabii ki bu kendini bilen insanlar için sözkonusu değil.Zaman ne getirir ne götürür o da tartışılacak bir konu. Ama şuna eminim ki.Okuduğumuz , paylaştığımız , tebrik ettiğimiz , tebrik aldığımız kişilerle bir arada olmak beni şahsen memnun eder.Hatta mümkün olduğunca sıklaştırılmalı.Periyodik günler belirlenmeli derim. Bir dinleti organizasyonu bile yapılabilir...Fena mı olur şiirleri yazarlarından dinleriz??? Sevgiler...

Burçin hanım, elbette roman yazarken kişiler kendilerini ütopyalarının içinde buluyorlar. Yani ne yaratmak istiyorsanız yaratıyorsunuz ve haklısınız sonrasında hikayeniz sizi kendisine çekiyor ve ipler elinizden gidiveriyor. Ama yine sizdeler. Sizin ruhunuzun dehlizlerine takıldığına inanıyorum ben, yani siz derken yine hepimizden bahsediyorum. Roman yazmaya başlamak, bir zaman sonra birşeyi sevdikten sonra onun tutkuya dönmesine benzer. Siz yaparsınız ama kontrol sisteminiz de mantıkla çalışmaz. Bunda tek farkı var, mantıkta ruha işbirlikçilik ediyor... Fikirlerinize saygı duyuyorum ve kendimce bazı yerlerine katılıyorum. paylaştığınız için teşekkür ederim. Karşıt düşünceler herzaman olacaktır. Bu da insan yapısının kişilerdeki farklılığından kaynaklanır. Ne olursa olsun, romanın içinde yeni bir dünya kurmak eşsiz bir duygudur. Evet o sizin çocuğunuzla aranızdaki bağ gibi olur ama biraz daha farklı, yine de hakimsinizdir o dünyaya, çünkü bu bir fantazyadır bence. Dizginler gevşetilir ama asla bırakılmaz diyebilirim.. Bende böyle yazıyorum. Sevgi ve saygılar.

Vurgulamam gereken birşey var, buluşmalar başladıktan sonra bu ortam ister istemez değişecek, olumsuz yönde olacaktır bu. Yine isteyenler için cafe-kitapçı fikri güzel. Dilerim buluşma fikri gerçekleşirse ortamın dinginliği ve kişilerin birbirine olan tutumları değişmez. Çünkü hep sıcak başlar görüşmeler, uzadıkça... amacından sapar ve bir çok şey yaşanabilir. Önyargılı değilim, sadece kaygılıyım. Sanırım yaşandıkça görülecek, anlatmakta bir yerde boş. Ben geçmiş deneyimime istinaden fikrimi iletmeyi uygun buldum.

Yıllardır, yazılarını okuyup bana türlü türlü duyguları hissettiren yüzlerle karşılaşmak bencede inanılmaz keyifli olur. Bundan keyif alacağını düşünen herkes gelsin derim ben... Sözde, lafta maillerde kalmasın lütfen bu kez... Buluşalım. Sevgiyle, Ömür

Bir buluşma tartışması var. Ama benim bu konuda çekincelerim var. Niye buluşacağız ve ne yapacağız? Ben herkesin buradaki gibi kalmasını istiyorum. Sanat evi fikri de saçma. En anlamlısı kitap indirimi olabilir.

Çok özür dileyerek biraz forumun ana konusuna ilişkin bir şeyler karalamak isterim müsade ederseniz. Bazı sorunlarım var. Geriye dönüp, sayın Antmen'in yazdıklarının bir kısmını okudum. Kendisine saygı duyuyorum, kişisel bir çekişme ya da münakaşa ortamı yaratmak da değil dileğim ancak, roman yazarken sanırım yarattığınız dünyanın Tanrı'sı değil, bir parçası yahut da kölesi oluyorsunuz gibi geliyor bana. Hakeza son üç aydır ben sanırım fazla kapılarak çoktan kölesi oldum. O beni peşinde sürüklüyor. Ben onu istediğim yerlere, tam dileğimce yönlendiremiyorum. Sanırım bunda biraz da olsa tarihsel bağların bulunması yoğun bir etken fakat karakterler bir süre sonra davranmaları gerektiği gibi davranmaya, konuşmaları gerektiği gibi konuşmaya başlamıyor mu sizce? Siz bir aracıdan başka nesiniz? Bir çocuğun annesiyle olan ilişkisine benzetiyorum ben bu durumu. O olmadan siz var olamazdınız ama artık siz de varsınız...

Ben arıyorum ancak çok da fazla bulamadım. Selanik hakkında yazılmış, özellikle 20. yy'ın başlarını da kapsayan, deneme, öykü, roman, gezi gibi türlerde önerebileceğiniz kitaplar var mıdır acaba?

Hep böyle uyuyacakmısın anne hiç açmıyacakmısın gözlerini hiç sana sarıla mıyacakmıyım doya doya okşamıyacakmısın saçlarımı kucağına alıpta sevmiyecekmisin beni eskisi gibi sen gidince daha çok anladım değerini daha çok iyi bildim kıymetini ayrı düşünce anladım hasretini anne beni öksüz bırakıpta gitmeyecektin anne ağlatmıyacaktın beni her öksüz gibi bu günde canım çok yanıyor bu satırları sana yazarken seni arıyorum her neredeysen aaramış bulmuşlar seni annem bana dedilerki annen bir mezarlıkta uyuya kalmış dediler inanamadım benim annem öldü diyemedim göz yaşlarımı saklıyamadım anne seninle beraber bende öldüm anne

YALNIZIM ANNE

Bizi bizden alıpta başka hayallere götüren keşkelerimiz biz hep keşkelerle mi bakacağız hayata hep keşkelerlemi süsleyeceğiz bu dünyayı ben ne keşkeler yaşadım ne keşkeler yapmak istedim bazende hiç istemediğim keşkeler oldu hayatımda olasılığın ihtimalini bilmemek korkuttu bizi hep keşkelerle süslediğimiz yarınlarımız mı olacak hayatımız sadece anlardan değil keşkelerden de oluşmaktadır.

Sevgili Diren, Bana hitaben yazmış olduğunuz yazı için çok teşekkür ederim. Yazımın muhatabı siz olmamanıza rağmen, açıklama ihtiyacı duyduğunuz konular için ise ayrıca teşekkür ederim. izedebiyatta bulunmaktan sonsuz derecede mutluyum. Kişisel hiç bir problemim yok. O yazıyı yazarken, o sıralarda sitede yaygın bir şekilde süren polemiklere yol açanlara ve sürdürme çabalarına son verme girişiminde bulunmak istemiştim. Süleyman Demirel'in meclis kürsüsü'nde kendisine laf atan milletvekillerinden birine "polemik mi istiyorsun? yani 40 yıldır en iyi yaptığım işi mi yapmamı istiyorsun?" sözünü hatırladım, o tartışma boyutunu aşan yazıları okurken. Polemik, maalesef toplumumuzda çok sevilmekte ve prim yapmaktadır. Editörlük konusuna gelince, sizlerin işinin ne kadar zor olduğunun farkındayım. İmla hataları konusunda ise, size katılıyorum. Çok dikkat etmeme rağmen, daha sonra okuduğumda kendi yazılarımda bile dünya kadar yanlışlık görüyorum. Bu sütünlarda dile getirilen siteye yönelik eleştirilerin bazılarına ben de katıldığım için gereksiz tekrara girmemek için belirtmiyorum. Ama bugüne kadar ki, çizginiz beni fazlasıyla tatmin ediyor. Çizginizin devamıyla birlikte başarılar diliyorum. Sevgi ve Saygılarımla... Orkun Levent Boya

Demek gidiyorsun sessizce kaçıp gidiyorsun öylemi bir veda etmeden bir elveda bile demeden kaçıyorsun git bakalım aradığın mutluluğu bulabilecek misin mutlu olabilecekmisin beni bir mazi yapıp beni kolayca unutabilecekmisin git bakalım hatanı anlayıpta geriye döndüğünde yılların neler alıp götürdüğünü senden anlıyabilecekmisin eski beni karşında bulabilecekmisin söyle seni kolayca affedebilecekmiyim söyle bakalım değermi hiç sana evet senden bir eser kaldı geriye tıpkı bir virane gibi bir eser bıratın ardında hatanı anlamışsın anlamışsında sence çok geç değilmi hadi kendi umutların vardı hayallerin vardı diyelim benim umutlarımı hayallerimi yıkmaya hakkın varmıydı bu hakkımıda elimden aldın perişan ettin beni mutlumusun bari senin için ben herşeyimden vazgeçtim ben affet diyorsun ya bana söyle sen affedermiydin beni seni affetmem mümkünmü söyle seni ALLAH affeder artık ben affetmem

Sayın Yetkililer, Sitemizi sürekli takip ediyorum. Kimi yazarların eserleri Ana Sayfada; önce yeni yazılar, sonra editörün seçtikleri daha sonrada en çok okunanlar bölümlerinde olmak üzere günlerce durduğu halde, bazı yazarların çalışmaları ise ya ana sayfada bir kaç saat kalıyor yada hiç çıkmıyor. İzedebiyat sitesinin eşitlik ilkesi üzerine kurulu olduğunu biliyorum. Bu bizim beceriksizliğimizden mi? Yoksa siz editörlerin becerisinden mi kaynaklanıyor Arz ederim. Saygılarımla...