Şiir > Soyut
üzgün
Delirme Mevsimi
Kararır evren,biter firarlar / Ametist gözlerin,gözlerimi yakalar. / Kaldırımlar ökse
karamsar
Kanlı Karanlığın Sırrı
Kanlı kelimeler dolanır dizelerde. / Hayatla kanlı bıçaklı kalemin ağzından dökülür tüm lanetler.
nostaljik
Dokunmaksa Gece Tenine
Alnında ayışığı sevişiyor,sevdiğim / Saçların belki gecenin en güzel duygularında, /
üzgün
Kör, Kuru Mordan Ötesi Eflatun
çıplak kaldım labirentlerinin doksan derecelerle saptırdığı yollarında, / ışıklarını söndürdün aç kaldım, susuz
karışık
Karanlığı Tüketiş
Karşısında tam anlamıyla duran bendim / Kişiselleştirmedim olayları, geneldi /
karamsar
Kandıgım Bir Yalancı Gülüşe
Kandıgım Bir Yalancı Gülüşe / Öyle güzeldi ki yalan olabileceği, /
umutlu
Nekahetten Çıkarken
Kalın surla örülü, serin bir karanlıktan / Sensizlik hasretiyle, kıvrılıp da geçerken