İnce Bir Sızı Mefkûresiyle Terennüm!
Kuytu bir yamaçta unutulan baharın nazıyla / Nüfus ediyorsun, kalbimin engin serinliğine
"Yazmak, bir hayaleti kovalamak gibidir; yakaladığında, aslında kendin olduğunu fark edersin." – Franz Kafka"
"Yazmak, bir hayaleti kovalamak gibidir; yakaladığında, aslında kendin olduğunu fark edersin." – Franz Kafka"
Kuytu bir yamaçta unutulan baharın nazıyla / Nüfus ediyorsun, kalbimin engin serinliğine
Bir yırtık pabuçla eski elbise, / Giyerek gelsen de yetersin bana.
Yaşanmış onca iyi ve kötü ile doluken sen, / Sana nasıl ulaşabilirim ben?...
Kasvetli bir odada iki ruh / Her tarafı ayna kaplı duvarların
defterden bu aşkı silip / yeni bir defter açtım /
Gün bitti / şehrin göbeğinde bir böcek / uzandı son
Ya Akdeniz uykudaydı gittiğimde / Yâda sen / Kollarındaydın akşamın
sen benim ilk aşkımdın aşkı gözlerime / gözlerinle sen yazmıştın /
Ölecek yakında martılarınız, / O kadar beslediniz, / Simitler attınız,
Ayrılmak senden, / Bir daha ne zaman olacağını bilmeden, /
yer; Boonton, New Jersey / mekan; küçük bir tren istasyonu /