Tuz Şiiri
Ağlamak da bu memlekette suç olmuş / Mühendisin biri gözyaşım için arıtma tesisi
Şiir
Karadır Deniz Ağlamaklı Hep İskeleler
Kuzey limanlarının / Yağmur yüklü gemileri / Sahil boylarının nemli
Köstebek Derviş
Ne çok kazdın / İstemezmiş gibi / Bilmezmiş gibi
Sessizliğin En Nedametli Esrarında…
Hasrettim evet en çok ihtiyaç duyduğum / Bu uğurda, onu aramaktan kaybolduğum
Beklediğime Değmeli Hayat
Gün yüzü göstermeli en azından hayat / Karanlık dünyam aydınlanmalı yeri geldiğinde
Gel Efendim
Çok işkence ettiler rahmetle kucakladın, / Kâfirler inanmadı; amma emindi adın,
Seni Sevmek
Adını saklıyorum yüreğimin en derinlerinde / Onu çıkartmaktan korkuyorum /
Aşkın Ummanında Yeşermek!
Ardından bakarken, ayazın serinliğinde, / Nutku duran duvarlar, hayret ediyordu. /
Gül Yanılgısı
GÖZ açıp kapayıncaya kadar geçti ömrü / NİYET belli değil herkesin derdi sömürü
