"En iyi edebiyat, okuyucunun 'Bunu ben de yazabilirdim!' diye düşündüğü, ama asla yazamadığı edebiyattır." - Oscar Wilde"

Şiir > Bireysel

duygusal

Kelepir

az kullanılmış bir yeteneğim var / tozlu kitap raflarında buldum /

nostaljik

Tok \_

Tok / Sarmaşık bir tebessüm bırakıyorsun baktığın yerde… / Elimden

üzgün

Efem

çekirdeksiz üzüm, / incir, zeytin, zehir zıkkım tütün / bide

üzgün

Gözlük

Yine gözyaşlarımdan buharlandı gözlüğümün camları / Sonu dileyen ve de sonsuzluğa bakan bakışlarla

üzgün

Ağlamak

Odamdaki panoda sadece ağlayan insanların resimleri vardı / Neden dedi biri, neden tüm

nostaljik

Ağlayacağım

ısıtır bağrını güneş / otların, ağaçların, toprağın / güller yapraklanır

düşündürücü

Bulanık

ilham perilerim ve ellerim yorgun / düşüncenin düşünde akışkan ve koyu

üzgün

Adına. /

hüzün dudakların için, / Nefesimi bıraktığım şehrin, / mümkünsüz ayrılıklara

nostaljik

Resim

zaman yolculuğundayım gözlerinde / bir çiy tanesi ferahlığı örter kozanı /

KİTAP İZLERİ

Ezbere Yaşayanlar: Vazgeçemediğimiz Alışkanlıklarımızın Kökenleri

Emrah Safa Gürkan

"Ezbere Yaşayanlar": Modern Bireyin Konforlu Yanılgılarına Zihinsel Bir Baskın Emrah Safa Gürkan'ın kaleminden, "biricik" olduğumuz yanılgısına neşter vuran, disiplinler arası bir entelektüel serüven. Herkesin kendini
İncelemeyi Oku
Başa Dön