Hepimiz Hırsızdık 2
Gerçeklerle yuzleştimizde dönüyor bir bakıyoruz ki hepimiz suçluyuz...
"Bana bir kütüphane verin ve dünyanın geri kalanını alın. Ama önce, o kütüphanenin wifi şifresini verin." - Franz Kafka"
"Bana bir kütüphane verin ve dünyanın geri kalanını alın. Ama önce, o kütüphanenin wifi şifresini verin." - Franz Kafka"
Gerçeklerle yuzleştimizde dönüyor bir bakıyoruz ki hepimiz suçluyuz...
Aşk uğruna neler yapılmaz ki.. Ölüm? neden olmasın..
sabırsız olduğumuz kadar küstahta olabiliriz sanırım.
ya sabrederken çıldırma ya da çıldırmışken sabretme yetisine sahip olan sadece insan. yeterli olacağını düşündüğüm binlerce lafın sözün aslında daha neye yettiğini dahi bilmiyorum sanırım. olası bir küfür sanırım ağzımda sakladığım bakla.
Yeni bir öykü ha... Uzun zamandan sonra... Eh... Yazmaya başlayayim bakalım...
İşte bu kadar.
Adım palyaço, birazda yalnızlık ana dilimdir suskunluk...
Elimi kaldırıp selamlıyorum. Selamımı hemen arkasında yürüyen Türkeşçi genç karşılıyor. Oysa başparmağımla birleştirdiğim ortaparmaklarım gencin yüzüne değil, gökyüzüne bakıyor. O anlamıyor. Ama Zülkarneyn anlıyor.
Neyse o, yani tam da bir kurbandan başka bir şey, bir ölüm-için-varlıktan başka bir şey ve dolayısıyla ölümlü bir varlıktan başka bir şey. Bir ölümsüz: İnsanın başına gelebilecek en kötü durumlar, O kendini hayatın karmakarışık ve zorbaca akışı içinde ayrı bir yere koyabildiği sürece, onun böyle olduğunu, yani
Masaya oturmamızdan sonra S..Ç..Ç İsmail dört defa başarısızlıkla sonuçlanan çok sesli kusma girişimi nihayet! Beşincide başarıya ulaştı. İsmail’in öğlen yemeğinde ne yediğini görmemizden sonra....
-Ponponlu terliklerinden nefret ediyorum.
Eğer sık sık kollarındaki saatlere bakarak koşarcasına yürüyen bu sokağın meşgul insanları biraz olsun onlara baksalardı adam ve kızın küçücük bir adımla zaman denen çizginin sağına veyahut soluna geçtiklerini orada geniş bir anın içinde olduklarını fark edeceklerdi ve şaşacaklardı