"Yazmak, konuşmadan söylemenin yoludur. — Jules Renard"
"Yazmak, konuşmadan söylemenin yoludur. — Jules Renard"
Kan damlamalı yanaklarından kıpkırmızı
Kırmızı güle inat ışıl ışıl
Parlamalı yanakların gülerken güneş gibi
Gamzelerin çıkmalı nokta nokta
Ve öpücük olmalı dudağında gül goncası gibi
Bir hedefi olmalı insanın Yaşamayı sevmeli her şeyden önce
Riyakâr olmamalı Sevgiyle yaklaşmalı herkese ve her şeye
Önünde bir hedef belirlemeli Karar verip dönmemeli yolundan
Israrlı olmalı İnat olmalı Hırslı ve kararlı olmalı
Çocuklar daha geç fark ederler dünya değiştirdiklerini. Çoğu zaman oynamaya kalkarlar. Onlara o kadar zordur ki öldüklerini anlatmak. Belki de bu yüzden tecrübeli yusufçukları çocukların başına dikerler. Çocukları televizyonlarda şiddetten uzak tutarlar, ölümden bahsedilmez hiç yanlarında, gelin görün ki bebek denecek yaşta ölmüş birine ölümü anlatın.
Dışarısı buz rüzgar sert esiyor
Ayaktan giren soğuk bedeni kesiyor
Delinmiş beklerken ömrüm gibi pabuçlar
Sızlıyor her adımda ayaktan çıkan uçlar
sadakat, gönüllerde açan dostluk çiçeğinin her daim canlı kalmasının en güzel sebebidir.
Torpil, Türkiyenin en büyük toplumsal sorunlarından biridir. Torpil, bir kişinin akraba, arkadaş, tanıdık veya yandaş olan kişilere hak etmedikleri avantajlar sağlaması veya sağlanmasına aracılık etmesi şeklinde tanımlanabilir. Torpil, hem torpillenen hem de torpil yapan kişi veya kurumların yasal sorumluluklarını ihlal ettiği hem de torpillenmeyen kişi veya kurumların haklarını
Bilirsiniz sabır imtihanıdır mübarek ramazan. Sadece yemeden içmeden ve cinsellikten elini ayağını çekmek değildir kesinlikle... Sabırlı olmak, kulların size karşı aşırı davranışlarını hatta hakaretlerini bile yeri geldi mi olgunlukla karşılayabilmektir... Dua müminin silahıdır. derler. Bol bol dua ettik belki sevdiklerimize, tanıdıklarımıza lakin dünyanın bir çok yerinde Müslümanlar çeşitli
Ondan bahsetmek istiyorum ama zor geliyor. Ne biliyim onun hakkında sadece yazı yazmak hoşuma gitmiyor işte.
Sen bir liderin doğduğu yersin. Sen uzakların türküsü, geçmişin sesisin. Ey Kemal şehri ey! Leylim ley!
Dün sen demedin mi arkadaşım için, gözünün üstünde kaşı var diye?
-Ben mi demişim, hem de dün? Şimdi burada karşısında bu sorulur mu? Dün sorsaydın cevap verirdim, yanlış anladığında meydana çıkardı!
-Ben mi yanlış anladım? Dün sen kahkahalar atarak söylüyordun, hem kaşının siyahlığı yakışmamış
