İçzaman Badesi - TUNA
Şimdi bana bakıyordu.
‘Var mısın?’ dedi.
‘Varım.’ Dedim.
‘Öyleyse aç kutuyu.’
"Bir şehrin ruhu, anlatılan hikâyelerinde saklıdır. — Italo Calvino"
"Bir şehrin ruhu, anlatılan hikâyelerinde saklıdır. — Italo Calvino"
Şimdi bana bakıyordu.
‘Var mısın?’ dedi.
‘Varım.’ Dedim.
‘Öyleyse aç kutuyu.’
Her şeyin bu derece tekdüzeliği onun gölgelere hayranlığını daha da pekiştiriyordu. Hayat güzeldi artık onun için.

Yazmak için neler gerekir? Öncelikle bir kalem...
Ivır zıvırı doldur torbana, sonra ohh, rahatsın di mi? İşte bu her zaman zannettiğimiz kadar kolay olmaz çünkü her ıvıra bir zıvır eklendiğinde taşınabilecek ağırlık sınırına yaklaşan çöp torbamız kendini boşaltacak bir konteyner arar.
Seninle başladım yaşamaya, seninle veda edeceğim.
Kapıyı çalan senmisin, yoksa giden mi.. Kimin bu
cenaze, yüreğimden sökülüp götürülen ne? Hani nerede şehla bakışlar, neden şimdi bu feryadım. Kime, veya neye ağlıyorum ben...
Geç zamanların geç kalmışlıklarında yorgun düşmüş
yüreğim, çaresiz üzerime düşmüş gölgenin geçmesini bekliyor.
/Kudüsü kalbinizde taşıyın!/
Gündem hep savas, ve ölen yine müslüman... Ve birileri hep birilerinin ölümünden maddi birseyler kazanmak dileginde...
Yazmak demek;unutmak demek,dağınıklık edip kendi düşüncelerin arasında yoğrulup konuştukların olduğu kadar susacaklarının da olduğunu bilmek demek.