???

.

10 günlük bir veri kaybı yaşadık gibi görünüyor. Bütün sorunların kaynağında sunucu var, evet. Yeni bir sunucuya geçeceğiz her an. Sunucu sorununu çözdükten sonra çalışmalarına şimdiden başladığımız İzEdebiyat 3.0 dediğimiz yeni önyüz üzerine çalışmalarımızı yoğunlaştıracağız ve siteye yeni ve taze bir görünüm kazandıracağız.

Leonardo da vinci'ye göre sanatın en üst mertebesi resimdir,müzik onun kızkardeşidir.Şiirse onlardan sonra gelir. En büyük gerekçesi sağır bir kişinin kör bir kişiye göre daha şanslı olduğunu düşünmesidir.Görmeyen bir kişinin dünyası karanlıktan ibarettir.Diğer eksiklikler bunun yanında daha çekilir bir hal alır. Bu onun düşüncesi. Bana göre sanatların mertebesi, onu anlayanın, anlama, bulma derecesine göre değişir.

Sanatçılığı mertebelere ayırmak niyetinde değilim elbet , fakat bazen tüm sanatların yazınsal sanatlardan türediğini düşünmeden edemiyorum. Ben aynı zamanda bir müzisyenim.-Saz , gitar , üflemeli ve vurmalı çalgılarda iyiyimdir-Müziksiz geçirdiğim bir gün bile yoktur.Çalarım , dinlerim , söylerim...İşin ilginç yanı ise müzik yaparken kendimi şiir yazıyormuş gibi hissediyorum ama şiir yazarken ise yalnızca şiir yazıyorum...

Bence yazmanın, çizmenin, müziğin hepsinin nedeni dolup taşmadır. Bakıp görerek,düşünerek,dinleyerek,hissederek dolarız, dolarız, duyarlılığımız ve duygularımızı uçlarda yaşamamız, görüp,duyup hissettiklerimizi anlatma isteği uyandırır. O zaman ilham belki şudur; "Anlat... Anlat..." diyen bir ses... :)

Fazla genel bir soru. Yazarlık nedir sorusuna aşağı yukarı her yazar bir yanıt aramış ve vermiştir ve hepsi de farklı şeyler söylemiştir. Yazarlak en genel anlamıyla yazı yazma eylemini yapan insanı anlatır. Şairlik, roman yazarlığı, akademik yazarlar, eleştirmenler, yorumcular, şarkı sözü yazarları, senaristler... Hepsi "yazar"dır. Tüm sanatlar insanın kendini ifade etme çabası ve aynı zamanda sonucudur. Sanatçılığı ve sanatları "mertebeler"e ayrıştırmak bir sanatçının yapmaması gereken tek şey. "Sanatçılığın en üst mertebesini," en üst mertebedeki sanatçılar belirler, sanatın farklı kolları değil.

Hatta bırakın kullanmayı , çoğu anlayamaz bile...

Dokuz yaşımdan beri yazıyorum ve hala cevabını bulamadığım bir soru sormak istiyorum : Sizce yazarlık nedir?Sanatçılığın en üst mertebelerinden biri midir yoksa yalnızca insanın kendini ifade etme çabası mıdır?

Çok hoş bir misal olmuş ; öncelikle teşekkür ederim. Malumunuz üzere tanrının bir zati bir de subuti sıfatları vardır.Zati sıfatları yalnız ona hastır ; sonsuzdan beri var olmak (beka), varlığının devamının zatından olması-başkasın yardımıyla olmaması (kıyam binefsihî) gibi...Subuti sıfatları ise biz insanlara da bahşedilen fakat en mükemmeli tanrıda bulunan özellikleridir ; görmek , duymak gibi...Ama bunların içinde öyle bir sıfat var ki ; işte tüm bu tartışmanın belki de anahtarı olacak : Tekvin... Tekvin ; yaratmak , var etmek demektir.Bu özelliğin mayası da şüphesiz , ilhamdır.Yolda yürürken , çay içerken ya da parkta otururken çevrenizdekilerin sizde oluşturduğu auradan bağımsız , çok farklı bir hisse hiç kapılmaz mısınız? Aklınıza aniden çok hoş bir fikir gelmez mi?Bunu nasıl açıklarsınız?Tekvin bize bahşedilen en muazzam yetenektir.Eğer tanrıyla insanı , tanrıyla meleği , tanrıyla onu tanrıyla bunu kıyas etme hatasına düşmezsek,ilhamın sıcak nefesiyle kalemimizi ısıtabiliriz.

Yazmak büyük bir çabadır elbet ama bu çabayı harekete geçiren güç ilhamdır.İlham ise olgunlaştıkça daha verimli kullanılır:Bir sanatçının ilk eseri başkalarınındır.Sonraki eserleri hem başkalarının hem kendinindir.Olgunluk dönemindeki eserleri ise yalnızca kendinindir.Yazar sadece ilk başlarda ilham kaynağı olarak başkalarını kullanır.Yani sayın Özler Beyefendi , biz yazarlara hırsızlıkla itham etmeniz bence yanlış ve yaratıcılığı kısıtlayan bir tutumdur.İlham çok büyük bir güçtür ; onu herkes kullanamaz.Hatta bırakın kullanmayı , çoğu anlayamaz bile...

Umarım isteklerine kısa sürede ulaşırsın. Ne yazak ki uğraşsız da olmuyor. Kitabının adını söylersen alıp okumak isterim piyasada olduğunda. Ben de en güzel şiirlerimi size sunmak istiyorum ama zamanı var elbette. :)

Son soruyla başlamak gerekirse... "geçmişi karanlık" birçok yöne çekilebilecek bir deyim. Ama "geçmişi" karanlık olduğuna göre, "şimdi"si artık aydınlık iması ön plana çıkıyor. Bu durumda bence iyi bir yazar olmak pekala mümkün. Hatta ve hatta, böyle bir insanın yazacaklarının özellikle iyi olması beklenebilir. Geçmişi karanlık olduğuna göre, bir vakit kendisiyle dürüstçe yüzleşmiştir, bu da iyi bir yazar olmak için başlıca ön koşul olsa gerek. Çocuklarını terk eden Jean Jacques Rousseau, bir dönem Nazi sempatizanı ya da parti üyesi olmuş Knut Hamsun, Gunter Grass ya da Heinrich Harrer ve daha niceleri... muhteşem yazarlar.

Roman yazmanın çeşitli yolları var gibi görünüyor. Bazı yazarlar Mehmet Ali Bey'in yöntemini tercih ederken, bazıları bir binanın planını yapan bir mimar gibi herşeyi önden tasarlamayı yeğeleyebiliyor. Kesin bir şey söylemek güç ama Türkiye'de mimar ve mühendis roman yazarlarının sayısının ilginç derecede çok olması romanın yapısal olarak önden tasarlanabilir bir anlatım biçimi olmasından kaynaklanıyor gibi geliyor bana. Bir romanın doğaçlama gelişmesi en başlarda bana da daha doğru geliyordu, ama önden tasarlamanın yararlarını da gözden kaçırmamak gerekiyor. Karakterin gelişimini konu alan bir romanda doğaçlama ilerleyen bir yöntemle yazmak kuşkusuz en doğru yöntem (yazar da yazdıkça karakterlerini tanıdığı için), ama tarihsel ya da kurgunun ön planda olduğu bir romanda önden herşeyi tasarlamak en uygun yöntem olabilir kimi zaman.

Sorun düzelmiş olmalı. Sunucu değiştirdik, İzEdebiyat bundan böyle biraz daha hızlı da çalışıyor olmalı. Yazarların tüm yazılarını sayfanın altında göstermemeye gelince... Yazarın bütün yazılarına yazar sayfasında, yazarın tercih ettiği bir sıralamayla ulaşılabiliyor zaten. Okunan bir yazının altında, o yazıyla hiçbir ilgisi olmayan bir dizi yazı göstermenin doğru olmayacağını düşündüğümüz için bu yapı var.

Her yaratım sürecinin muhakkak kendine özgü stresleri olacak fakat o doğum sancısının finalinde yani ürün verme anında alınan haza eşdeğer ne vardır ki şu ucuz hayatta? Bence hiçbirşey. Bende birkaç gündür malum ruh halindeydim. Bu öğleden sonra neyseki birkaç paragrafla yazmakta olduğum şeye devam edebildim. Şimdi r.a.t.m tabiriyle bomba kadar huzurluyum evellallah.