???

Forumlarda edebiyat tartışmaları/edebiyatta aşk ve yaratıcı yazarlık/tasvir sanatı bölümüne yazdığım yazıların üstüne ilave hiçbirşey yazılmadığından bu iletilerimin silinmesini istiyorum..Her forum kısmını açtığımda iletilerimi görünce bu bölümlerin cansızlığı can sıkıcı oluyor..Sevgiler..

Merhabalar..Uzun bir süredir sahne arkamda hiçbir değişiklik olmuyor..Yani sahne arkam donmuş durumda..Bu sorunu çözebilir misiniz..Sevgiler..

Herkesin yazar, herkesin şair olduğu bir memlekette... Uzun zamandır izedebeyata da eser göndermiyorum, gönderemiyorum.Nedenlerini benim bildiğim, paylaştığımda karalanacağımı, birilerinin birşeylerin savunması içinde bulacaklarını kendilerini de ... Yazamıyorum değil, yazıyorum...Ama artık herkes yazıyor.Herkes herşeyi yazıyor. Sayın Rabia Zorlu'ya katılıyorum. Yazarlık benim de çocukluk düşümdü ve hala da öyle. Zaten bu düş değil mi bizi yaşama bağlayan. Nice şeyden vazgeçtikte bugüne değin yazmaktan vazgeçmedik. En kötülerinden iki satırını bile atmaya kıyamadık yazdığımız ufak kağıtların. Belki bir gün bunların bütününden güzel bir "ben" çıkar diye. Daha önce de dediğim gibi. Belki de bizim gibi çocukluk düşü yazarlık olan insanların kendilerini bu alemde tam olarak ifade edebilmeleri için, önce herkesin birşeyler yazması, yazacak konularının kalmaması gerekiyor. Şarkıcılar yazsın kitaplarını, mankenler yazsın kitaplarını, artistler de, pop starlarda , Türk starlarda...Bu çirkeflik bir gün son bulur diye bekleyen, biz çocukluk düşü yazarlık olan nice yazıya sevdalı kanayan, acıyan, bunalan yüreğin seside duyulur birgün. Ama gün bugün değil bilirim. En azından benim düşüm için. Bugüne kadar bekledim ya biraz daha beklerim. Bekleyelim... "Beklenen gün gelecekse çekilen çile kutsaldır."

''her ağacın kurdu özünden olur'' denilmişse,ki doğrudur,,her insanın acısı kendisiyle sınırlıdır. kelimelerde öyle minimalize etmişki aşık veysel, seversin.kavuşamazsın,aşk olur demiş. ve her aşk acılara gebeyse göze alacaksın acıyı. sessizce,kanara köpeği gibi kendi kendine yalayarak sağaltacaksın yaranı. eğer sağaltamazsan duygularının cenazesini kaldıracaksın ikindi namazını bile beklemeden......

Çözülmüştür... haber verdiğiniz için teşekkürler.

merhabalar, yazar arkadaşlarımın sevdiğim yazılarını kütüphaneme ekleyemiyorum. bilginize...

Yazarlık hususundaki tavsiyeleriniz için teşekkür ederim. Yazma denemeleri haricinde birden bire gelen bir ilhamla eserler verilemeyeceğini çoktan beridir öğrenmiş durumdayım. Elbette çalışmak, bıkmadan daima yazmak basamakları çıkmada gerekli en önemli unsurlardan biri. Bence diğer en önemli unsurda dikkat ederek bolca okumak!

tüm beyinlerin boşalsı ve metafizik kurgularından arındıkça kendimi kendim yaratıyorum.. şiirlerim bu sitede en iyisi;ama bun ukalalık olarak algılanmasın. sevgiyle

acı ve acını sürüklediği ruh hali - ki bunun bunalım olduğu yönünde bir kanaat hasıl sanırım diğer katılımcılarda - yazmak için en uygun durum... ama acının sürükleyebileceği tek yer de bunalım değil.. öncelikle hiç bir yere sürüklememiş, yani salt acı hali en iyisi bana kalırsa.. ama illa ki acının peşine takılıp sürükleneceğim diyorsanız sarhoşluktan hırsa, intikamdan acıyı başkasından çıkarmaya, hatta cinsel sapkınlıktan seri katilliğie kadar uzun bir seçenekler kümesi var işin sonunda. istediğinizi seçin ...

ama yalnızlığı paylaşmak. ama sadece kendimle paylaşmak... içimde olanla dışımdakini harmanlamak. sonra okuduğumda bunu ben mi yazmışım demek.. bilinmezliğimi yazmak bilinirliğimle... bir zaman için bilincimi kapatmak; kelimelerin ahengine bırakmak zihnimi. sonra yazdıklarımdan kendime fallar bakmak...

Bu siteye ilk defa girdim, benimle aynı sorunları paylaşan kişiler olduğunu görmek hoşuma gitti. Muhtemelen birkaç yıldır aynı roman üzerinde çalışıp, kurguyu ve karakterleri defalarca değiştiren bir tek ben değilim. Benim hatam "hadi bende bir roman yazayım" deyip başlamak oldu. İşin içine girdikçe her şeyin görüldüğü gibi kolay olmadığını anladım. Karakterlerinizin sizin dediğiniz şeylerin dışında şeyler söylememesi için romanın ana hatlarının önceden açık olarak bilinmesi gerekiyor. Nasıl başlayacak, ne olacak, nasıl bitecek vb. hususlar net olmalı. Tabi ki yazarken küçük değişiklikler olmalı ama bu konuda aşırı toleranslı olduğum zamanlar hep yan yollara saptığımı gördüm ve saatlerce yazdığım sayfaları çöpe atmak zorunda kaldım.

"Gereksiz" tartışmayı uzatmaya karar verdim... Çünkü, 1) Gereksiz bir tartışma başlığının altında üç paragraflık bir açıklama görünce başlık inandırıcılığını büyük ölçüde yitiriyor. 2) Yazıda anlaşılmak da düşünmek, kurgulamak kadar önemlidir. "Anlaşılmıyorum" savı, sizin karşınızdakine değil, kendinize doğru tutacağınız bir ayna olmalı. 3) "Bunalmadan edebiyat eseri yazılamayacağına inanmaktayım. " demekle "[Bunalım] en azından gerekçelerden biri olabilir," demek arasında önemli bir bakış açısı farkı var. Kısacası, anlaşılıp anlaşılmamak değil mesele.. konu gereksiz diyorsanız, emin olun hiç değil, çünkü 'bunalım' edebiyatı sizin de örneğini verdiğiniz ve eleştirdiğiniz türün ortaya çıkmasındaki en büyük etkenlerden biri. "Bunalım sendromu"nun müziğimizi, edebiyatımızı, hatta olduğu ölçüde resim sanatımızı ne hale getirdiği sanırım ortada. Mesajlarınızda katıldığım birçok nokta da var. Ama bir forumda, tartışmanın doğası gereği, herkesin anlaştığı değil, ortada farklı bakış açılarının olduğu konular tartışılır. Saygılarımla, Diren Yardımlı

Bu benim de sık sık başıma gelir; yarattığım karakterler beni dinlemez olur. Sonradan okuduğumda benim anlatmak istediğimden yada yaşatmak istediğimden çok farklı hareket ettiklerine şahit olurum. Sanırım kötü bir şey değil bu...

Başınıza hiç yazdığınız kurguda kaybolmuşluk geldi mi? Yazdığınız yazıyı tanıyamadığınız oldu mu mesela? Ya da anlatmak istediklerinizi dolandırıp asıl merkez alınması gereken konuyu buğulandırdığınız?

Sizi bağışlayabilirdim; ne demek istediğimi tam olarak anlayıp, yorum yapsaydınız. (Şaka) Espri bir tarafa bütün samimiyetimle demek istemiştim ki yazmak, (en azından benim için) bütünüyle şahsi bir mesele, kendi problemlerimin peşindeyim. Sanırım şahsiyet sahibi (dil, uslup ve anlatım anlamında) her yazar da bu şekilde yazmakta. İşte ben de yazmanın bir yazarın kişisel sorunu olduğunu, yazacaksa önce kendi içinden başlaması, o sese kulak vermesi gerektiğini, direnmesi ve inat etmesini gerektiği anlatmaya çalışmıştım. Elbette bir yazar ‘Çok bunaldım, dur şunu yazayım,’ diye oturmaz masasının başına. Ama en azından gerekçelerden biri olabilir. Edebiyat tarihine şöyle bir bakarsak ne kadar çok ruhsal bunalım geçirmiş yazar olduğunu görürüz. Hepimiz düşünmüşüzdür, bir insan neden yazar, neden böyle bir şey ister diye. Sebep bellidir yoksunluk, dışarıda kalmışlık, uzaklık. Acaba bunlar bunalım sebepleri değil midir? İnsan hayatında ruhsal bunalım yok mudur?Vardır. Hem biri biter diğeri başlar, bitmez yani. Tabii yukarıda yazanlara bakarak yazdıklarımızın insanları bunaltacak şeyler olması gerektiği anlaşılmamalıdır. Zaten konumuz romanda neyin (nasıl)anlatılması gerektiği değil, yazma kıvamına gelmiş bir yazarın nereden başlayacağıyla ilgilidir. Akıl vermek anlamında değil, cesaretlendirmek anlamındadır. Sanırım bunlar yanlış anlaşılmayı biraz açıklıyor. Açıklamadığı biraz ise, edebiyatımızın son otuz yılına bakılırsa belli olur. Kaba bir genellemeyle, hiçbir psikolojisi ve felsefesi olmayan, köylü ve fakir hayatı anlatan ve polarize bir gelenekle karşı karşıya olduğumuz rahatlıkla görülebilir. İnsan psikolojisinin ve çağrışımlarının ne kadar eksik -hatta yok- olduğu anlaşılabilir. Her neyse. Lafı daha fazla uzatıp gereksiz ve sonu ve neticesi olmayacak bir tartışma yaratmak istemiyorum. Edebiyat özel bir zevk; ben böyle anlarım ve yazarım, diğeri başka türlü anlar ve anlatır. Ayrıca kimsenin hayal gücünü, aklını küçük gördüğümü de sanmıyorum, hele bütün bir edebiyat tarihini bir yerin altına sığdırmaya çalıştığımı hiç sanmıyorum. Neticede havadaki tozu yazan da var; insan sezgisine bırakan da. Çukurova’yı -hâlâ- anlatan da var; Ulysses de. Saygılarımla, Avni Kantan Not: Sanırım ‘Millet bana ayılıp bayılsın diye yazıyorum,’ diye çalışan yazar yoktur;yazarsın, ama karşılığında bir şey beklemezsin ve böyle olursa da belki birilerinin işine yarar yazdıkların...