Acısı kalırdı yüreklerde...
Bakışların ardından
O masum ve hüzün dolu yüzlerde
El olmuştun duvarda
İzi kalmıştı, teninin sıcaklığı
Hücrelerine işlemişti,
Gözyaşı oluyordu,
Yere düşen kelebeğin kanadında
Kirlenmişti artık aşk kelimesi
Bulut olmuştun gökyüzüne
Yağmur olup düşerken
Gidenlerin ardından
Kötüler kalmıştı
Gidenler hep iyiydi
Biz kalmıştık geriye
Hayat denen cehennemde
Gözlerinin buğusunda
Öpüşlerimiz kalırdı
Sevişmelerimiz çığlık olurdu
Gelecek kuşağa
Yol alıyorduk ütopyalara
Gidenlerin bize miras bıraktığı yerden
Bayrağı devr alıp koşuyorduk
Dağların doruğuna
En iyi yüz metresini koşamadık
Ama kilometreleri arşınlıyorduk
Gidenlerin ardından...
KİTAP İZLERİ
Cumhuriyet'in İlk Yüzyılı
İlber Ortaylı
Cumhuriyet'in Mirası ve Geleceği Üzerine Bir Sohbet Milletlerin kurucu yüzyıllarıyla hesaplaşması, kopuş ve devamlılık arasındaki o hassas dengeyi sorgulaması, tarih yazımının en çetrefilli alanlarından biridir.
İncelemeyi Oku
