Şiir > Soyut
üzgün
Çıplak Gözlü Çocuklar
büyüyor kuraklıkların ardı sıra ruhların üşümesi / buz yanığı tenlerde savruk örtünüvermelerle
karamsar
Hayat Nağmeleri
'Ömrümün yokuşu siyaha bürünmüş; hayatın tozlarından.' / Ben ise geç fark etmişim toz
nostaljik
" Y " olayı
Katran karası, gecede, iki yıldız odamı aydınlatan zifir rengi gözlerin. / Çivi çiviyi
üzgün
Mavi Ayıcıklı Pijama...
Tenimin üzerinde kimsesiz uzanır dokunsan / Geceden kalma o bebek kokun...
romantik
Bedenimden Tenine
İçindekiler ile başlayan bir kitaptan öpebilirim gözlerini, / Duymasamda sözlerini, /
nostaljik
Yine de Sever miydin Beni?
Dünya avuçlarımızda, / Ben kollarında, / Hayallerimiz yanı başımızda olsa...
üzgün
Paranoya öykünmeleri
Hüzzam makamlarında eskitilen bedenleri ile / Yine akşam oluyor baharı bekleyen yüreklere,
üzgün
Gelmeyen Sevgiliye Son Sözler
Sevgili / Cümlelerime başlarken dilimi yormak istemiyorum. / Neden mi?
