"Bir kitap, yazarı ikiye katlayan değil, okuyucuyu ikiye katlayan bir aynadır." - Jorge Luis Borges"

Şiir > Öyküsel

üzgün

Elveda Türküsü

Bir yanı kar, bir yanı bahar düşlerimi al yüreğimden. / Yüreğin nerelerde, sesin

olumsuz

Tokalı

Dinleyin dostlarım başa geleni / Örencik Köyü'nden çıkar tokalı /

karamsar

Son Durak

Dilime bir matem tutturasım var. İzbe bir sahil kahvesinde, nemden yaşlanmış tahta kokusu eşliğinde. Buruk taze

üzgün

Dostum

\] / O gün geldi dostum, gidiyorum... / uzaklar yakın,

üzgün

Azizem

sert rüzgarlara terk edilmiş ruhum ....kartallar eşlik ederken ruhumun hayata yankılanan şarkısında ......kör adamın ruhunda hapis

nötr

Nefes

\] \] / Bektaşi’ye demişler: / — Söyler misin erenler?

üzgün

Sonra

sonra keşfeder ellerim / sırtımda kene kaplamış yarayı / bir

üzgün

Konuk

Dün yine geldin.. / Açtım kapılarımı.. / Anahtarı vicdanıma attım!

Başa Dön