"Yazdıklarım bir gün anlaşılırsa, bilin ki o gün dünya ölmüş demektir." - Franz Kafka"

Şiir > Bireysel

üzgün

Sudem

Duru bir gökyüzünün / Suya izdüşümü mavi gözleri / Yumuk

karamsar

konak

bir düşünce sağnağı altında / kudurmuş köpek sessizliğinde / yaşıyorum

karamsar

Sersefil Dostum

“Hüzün teknesi” evet adını koydum artık senin / Geriye dönüp içine her bakışımda / Hasat mahsullerı

üzgün

Ağlama Gözlerim

AĞLAMA GÖZLERİM / prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" / / Bir bahar sabahı kırda yürürken

üzgün

Annem

Bırakma beni anne kimsesiz tek başıma / Bu yabancı dünyada ben sensiz ne

üzgün

Sızıntı

Hatırlıyorum kurulmuş bir saatin ilk çaldığı zamanı / Hırsız, ölü gömücülerle dolu bir

karışık

Gardaş...

Bir kımızı gül olup,düşersen ellerime, / Vay lele vay lele lele lele..

üzgün

Sarışın Temmuz'a

**Sarışın Temmuz'a** /uyku sağnaklarında kaybolmuş / sarışın temmuz'a/ / Bu kaçıncı kaçıştı

KİTAP İZLERİ

ZEYTİNDAĞI

Falih Rıfkı Atay

Bir İmparatorluğun Veda Mektubu: Falih Rıfkı Atay'dan Zeytindağı Her milletin tarihinde, hatırlamaktan kaçındığı, üzerine bir sessizlik perdesi çekmeyi yeğlediği dönemler vardır. Bizim için Osmanlı İmparatorluğu'nun
İncelemeyi Oku
Başa Dön