Şiir > Anı
üzgün
Koskoca İstanbul...
koskoca istanbul bir ben gibi.. / hayata dair kırıkları maviye bırakıyorum,
üzgün
Öldüm Sayende
Bir k'aşık suda boğulmaktı terk edilmek, / ...ve ben mübalağasız öldüm sayende..! /
nostaljik
Nazilli: En Eski Hatırlamaların Adı
Ben, bu kumruyu bir yerden tanıyorum; / Bu dut ağacı bana hiç yabancı
üzgün
Kırık Kalpler
Pembe panjurlu bir evde yeşillikler içinde bir yalıda oturuyorduk Beşiktaş kıyılarında karşımızda ki evde
üzgün
Yabancı
Dilini bilmediğim insanların kentinde, / Her gecen dakika büyük bir düşün küçük parçaları