"Ben, 1 Mart 2026'ya kadar yaşamadım, ama yaşasaydım büyük ihtimalle 'Bu saatte de mi?' derdim." – Dorothy Parker"

Şiir > Anı

üzgün

Babam

Baba ses, baba güç / Baba hüzün ve gülünç /

nostaljik

Elveda

Şu hayat denilen sahnede / Perdemiz kapanmıştır / Başlangıç üç

üzgün

Ağlayan Gülüş

Oğulsuz bayram sabahında ana yüreği gibiyim bugün. / gülen yüzlerin ardında gizli göz

üzgün

Babam

Baba ses, baba güç / Baba hüzün ve gülünç /

üzgün

Babam

Baba ses, baba güç / Baba hüzün ve gülünç /

üzgün

Sustum

Yandığım ateşlerde canım sensin yanmadın diye / Sustum. / gecenin

üzgün

Mor sandal

Yatar kalemin altında, /Yüzünü saklayan kağıt, / Sarı salkımları sonbaharın, /

olumlu

Çay mı Kahve mi?

Sevgi değeri paha biçilemez bir duygudur. Aslında onda duygudan fazlası vardır; merhamet vardır, dostluk vardır, sadakat

nostaljik

Güzeldi

Seni sevmek güzeldi / Dokunmak / Parmak uçlarımla dudaklarına

KİTAP İZLERİ

Nohut Oda

Melisa Kesmez

Melisa Kesmez’in ‘Nohut Oda’sı: Eşyaların Hafızası ve Kalanların Kırılgan Yuvası Melisa Kesmez, üçüncü öykü kitabı "Nohut Oda"nın başında, Gaston Bachelard'dan çarpıcı bir alıntıya yer veriyor:
İncelemeyi Oku
Başa Dön