"Gelecek, şimdinin cilveli bir abartısıdır; genellikle daha az makyajla ve daha çok pişmanlıkla gelir." - Oscar Wilde"

Şiir > Yaşam

üzgün

Haykırış

Bir çocuk olsam keşke anne / Hiçbir şeyden haberdar olmayan, /

üzgün

Sakar

bakır çanaktaki sütü / ağzıma taşıyan sol elim / üstüne

karamsar

Kan Kokuyor Hava

Anahtarlarım elimde çıkıyorum binadan / Bir yaralı karşılıyor beni elleri kan içinde

nostaljik

Aziz ve Azize

Kaldırmış bir kutsal el ufuktan sisi pusu. / Kaynaşmış demlikte som efsaneyle halis

olumlu

Yollar

Yollar vardır, / Seni kavuşturur sabırsızca bekleyenlerine, / Ulaşmak istediklerine

üzgün

Son Yaprak

Önce bir kitap tutuşturdular elime / Ve dediler okudukça anlayacaksın konusunu

nostaljik

Hüzün

kimi vakit sessizlik / hükmünü derin hissayatlara bıraksa dahi /

KİTAP İZLERİ

Nohut Oda

Melisa Kesmez

Melisa Kesmez’in ‘Nohut Oda’sı: Eşyaların Hafızası ve Kalanların Kırılgan Yuvası Melisa Kesmez, üçüncü öykü kitabı "Nohut Oda"nın başında, Gaston Bachelard'dan çarpıcı bir alıntıya yer veriyor:
İncelemeyi Oku
Başa Dön