Otobüs Yalnızlığı
Her sabah aynı susuzlukla uyanıyorum / Bir otobüs yalnızlığında. /
"Kelimelerin gücüyle dünyaları değiştirin."
"Kelimelerin gücüyle dünyaları değiştirin."
Her sabah aynı susuzlukla uyanıyorum / Bir otobüs yalnızlığında. /
sevgilim / yanıyor gözlerim / ve ellerim /
bahçem denize baksa / denizin mavi kapısını / beyaz bir
Bunca yıl ömrüm hep beyhude geçti / Ölemem sevdiğim elimde değil.
öyle olsun hüzün / bu akşam da gel yine, gülmesin yüzüm
Beni meraketme diyorsun, / Kaplumbağ misali kabuğuna çekiliyorsun, / Meraketme
bir daha binmem gemilere / bindirtmem yüreğime kirli hazzını /
Bekleyen Sevgili / Unuttun mu bilmem, o günden beri, /
Bir geliyor-bir gidiyor bahar bizim buralara / Anlayacağın yalancı bir mevsim hakim istanbul'
Balkonundaki çiçeğe acıyıp su vermeden, / Kapının önünde aç gezen kediyi görmeden,
Şehrin ışıkları olabildiğince parlak / Pencere kenarı sıradan bir yolcu izliyor caddeleri
Ask yağmurda ıslanmaya benzer / Sırılsıklam olursun üşümekten titrersin /