Şiir > Bireysel
üzgün
Sessiz Bir Çığlıktı Dolunayın Doğuşu
Koca bi çığlıktı dolunaydı … / Dolunayda yakamoza ismimizi yazmışlar /
karamsar
Aforizmalar III
Iki sekli vardir mutsuz bir yasamin, / birisinde öldügünü bilmezsin, / digerinde yasadigini farketmezsin. / Kendi
üzgün
Sana İhanet mi Ediyorum?
Sana ihanet Sana ihanet mi ediyorum ? / Sözvermiştim sen ölünce bende ölürüm
üzgün
Gözyaşı Zamanı
Zamanı olur mu sanırsın gözyaşlarının / Yola çıktıklarında krater zirvesinden /
karışık
Islık çalarken hayat
Rüzgar bile susuyor zamanla, / Eskizlerini dolanıyor atlasında bir cellat, /
üzgün
Hüzünde eskiyen bir geceyim
Biliyorum, / Uzun oldu ayrılığın dokunuşu, / Klavye köreltisi zamanlar,
üzgün
Kaybettiğim Adamı Arıyorum
Kaybettiğim adamı arıyorum eski şiirlerimde / Ayaklarımın ucundan akıp giden anıları
karışık
Serzeniş
İnsanın içine işleyen bir ayaza ev sahipliği yapıyorum.... / Bir dokunuşla bin sevdayı
romantik
Bizim Hayriye!
Giderken tek başıma / Yorulduğum bir anda / Çökmüştüm suyun başına / Azcıcık
KİTAP İZLERİ
Nohut Oda
Melisa Kesmez
Melisa Kesmez’in ‘Nohut Oda’sı: Eşyaların Hafızası ve Kalanların Kırılgan Yuvası Melisa Kesmez, üçüncü öykü kitabı "Nohut Oda"nın başında, Gaston Bachelard'dan çarpıcı bir alıntıya yer veriyor:
İncelemeyi Oku