"Herkesin kendi gerçeği varsa, benimki neden bu kadar erken kalkıyor?" – Dorothy Parker"

Yalnızlığa Dair

yazı resim

Bir deniz düşün;
Sere serpe uzanan önümüzde.
Meçhulden gelip, meçhule giden,
Kimsesiz dalgaları düşün.
Hisset ayazını, ince ince esen melteminde.
Yokluğunla bir tut esipte kavuruşunu.
Haylaz haylaz gülümse ardından;
Sakın alay etme denizlerin kimsesizliğiyle,
Küçük görme maviliğini.
Anla önünde uzanan derya denizi,
Lugatsız haykırışında bir şeyler bul.

Bir deniz düşün;
Sere serpe uzanan önümüzde.
Düşün ki, anla yalnızlığını.
Bir dilenci çocuğun yalnızlığı değildir ki bu.
Ağır ağır demlenen çay misali,
Koyu kara bir yalnızlıktır bekleyen.
Neye yarar zamansız yakamozlar,
Çekilen her kürek neyi değiştirir ki?
Aynı devinimde, aynı yalnızlıktır arda kalan.

KİTAP İZLERİ

Engereğin Gözü

Zülfü Livaneli

İktidarın Göz Kamaştıran Işığı ve Bir Hadımın Gözünden Saray Zülfü Livaneli’nin, okurunu XVII. yüzyıl Topkapı Sarayı'nın loş ve entrika dolu koridorlarına davet eden romanı "Engereğin
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön