Kar Düşüyor Kalbime Dağlarından
Gözlerinden haziranı kovdun ya / Gül üşüyor sonbahar rüzgarından /
"Hayat bir roman gibidir; ne kadar çok sayfa açarsan aç, sonunda hep aynı kapakla karşılaşırsın." - Franz Kafka"
"Hayat bir roman gibidir; ne kadar çok sayfa açarsan aç, sonunda hep aynı kapakla karşılaşırsın." - Franz Kafka"
Gözlerinden haziranı kovdun ya / Gül üşüyor sonbahar rüzgarından /
İçimde kavis kavis yükselir ateşten ah! / Süveyda ikliminden göç başlar lâlezara.
Susuşlarımız dillensin / Artık konuştuğumuz yerden / Gözlerimiz yansın yine
Bazen bir zarftasın bazen puldasın / Sözlerimi yaktığım İstanbul’dasın /
Uzaklara dalıyor gözlerim ta uzaklara / Kırmızı ışıklar parlıyor puslu şehrin üzerinde
Çok küçüktüm, omzumda boyumdan büyük yaralar / Sevdam Kaf dağının eteklerinde, beni bir
Dağ gibi dertleri olan kalplere / Adınla unutturursun tüm tükenmişlikleri /
Seyrederken nurunu ve dalmışken güzelliğine / Hissedersin kapkara bir bakışı üzerinde
Senle şöyle el ele erguvan mevsimde / Bir İstanbul yapmalı vefanın ikliminde
Ayaklarıma değse ince topraklar / Her adım atışımda çiçekler bitse /
Şebnem İşigüzel