"Roman yazmak, yalan söylemeye para ödenen tek meslektir." - Terry Pratchett"
"Roman yazmak, yalan söylemeye para ödenen tek meslektir." - Terry Pratchett"
Laik bir devlette devletin resmi dini ve bu dini propagandayı sürdüren Diyanet İşleri gibi bir kurumun asla olmaması gerekir. Gerçek laik ve demokrasiye sahip ülkelerde, din vb. olgular resmiyetin dışında özerk olarak yaşatılırlar.
Merhaba. Demokrasi Ve Atılım ( DEVA ) Partisinin Demokratlığı başlıklı yazımı yorumlarınıza sunarım .
YZ
Yozgat Sevdalıları Şairler Antolojisine Katılan Şairlere Teşekkür
Orhan Pamuk
Dindarlık ile dincilik arasındaki kırılgan çizgi Türkiye için bir sorun..
Ne sorularım, ne randevu kartım memure hanımı ilgilendirmemişti, umarsızca omuz silkti:
-Ne yapayım kardeşim. Gelmeliydiniz işte. Bilgilerinizi güncelletmeliydiniz. Bu benim sorunum değil, demez mi?
Kadının vurdum-duymazlığı aklımın kayalıklarından keçileri indiriyor, öfkemi daha da havalandırıp beynime sıçratıyordu.
1984 yılında genç bir üniversite öğrencisiyken derslerin birinde Hocamız Sunum yapan bir konuşmacı, eğer konuya tam hâkim değilse; veya konuyu tam olarak bilmiyorsa, durmadan eeeee diyerek bir çıkış, kurtuluş yolu arar. Bu, onun kendine güveni olmadığından ileri gelir. Bu davranış, kendisi için bir düşünme payıdır. O anda, hazırlıksız
Yeni eğitim sistemi hakkında, eğitim- öğretimle hiç ilgisi olmayanlar bile görüş belirttiklerine göre; bir öğretmen olarak, çöp kadarcık çocuklara giydirilen takım elbise hakkında görüş belirtmek; bana sünnet değil, farzdır farz.
Masumiyet Müzesi ise tamamen farklı bir şekilde kaleme alınmış. Gayet açık, sade, anlaşılır ve konuşma dili kullanılmış. Cümleler kısa ve net Okurken okuyucu hiç sıkılmıyor. Anlatılmak istenileni bir çırpıda anlıyor
Birinci tekil ağızdan anlatılan romanın son bölümünde anlatıcı, yerini yazara bırakmış. Roman sonunda, anlıyoruz ki, baştan
Daha önce birçok kez konuya dair eleştiriler yapmamıza karşın yetkililer Bu adam medya dünyasında ne atıp tutuyor diye merak bile etmemişler, rahmetli Cemil Meriçin dediği gibi fildişi kulelerine kendilerini kapatarak, o bildik düşlerini, hayır ve şer yorumuna bile gerek görmeden hayata geçirme çabalarına devam etmişlerdir.
Bilinmeyen bir istasyonda, “iğrenç bir zamandayız”. Vincent ve Kornel bir tren istasyonun unutulmuş peronunda yolları kesişen iki filozof. Aslında onlar “evsiz” dediğimiz, mülkiyet ve aidiyet duygusunu çoktan aşmış insanlar. Yani, hayatta kaybedecek hiçbir şeyleri yok. Kıssadan hisse “peron filozofları” olarak iştigal ediyorlar. Hayat, algıladığımız gerçeklik, birey, toplum, kamu,
Ez dinalîm…
Oy oy dinalim..
Dinalîm’in ne olduğunu bilir misiniz?
Aslında yalnız hastalıkta değil, derdi olan herkes dinale/inler, anlatabiliyor muyum?
Günlerdir İstanbul kokuyor, daha da kokmaya devam edecek.Sokakları sabunla ya da deterjanla yıkandı da ondan mı kokuyor?Hayır.Öyleyse ne mi kokuyor?B.. kokuyor. Daha kibarca söylersem hayvan dışkısı kokuyor.
Serkan Karaismailoğlu
