Kalmamıştır artık gidecek hiç bir yerim...
Sınırlarımı aşmaya çalışırken , kendi sınırlarım içne hapsetmiş beni..
Yalan söylüyordum göz göre göre
Yalan nehrine bileklerimdeki kanı çağlatıyordum..
Ne istiyorsam o olmuştum
O çok kırılgan ruhumu satıp
Yerine duvarlar satın almıştım ...
Yarı düşlerimi ufak sevinçlerimi hibe ediyordum
Masumiyetten kaçıyor , ürekek bakışlarımı , göz yaşlarımla boğuyordum !!
Ruhumla satın aldığım duvarlara hapsediyordum aşkları..
Küstah kahkahalarıma ukala tebessülerime teslim etmiştim en masum yanlarımı...
Kalmamıştır artık ruhumda gidecek hiç bir yerim!!
Hızla tükenmekteyim....! ]
KİTAP İZLERİ
Dokuzuncu Hariciye Koğuşu
Peyami Safa
Acının ve Istırabın Edebiyatı Peyami Safa'nın "Dokuzuncu Har-iciye Koğuşu", hastalığın pençesindeki insan ruhunun zamana meydan okuyan bir keşfi olmaya devam ediyor. Edebiyatın en temel işlevlerinden
İncelemeyi Oku
