Kalmamıştır artık gidecek hiç bir yerim...
Sınırlarımı aşmaya çalışırken , kendi sınırlarım içne hapsetmiş beni..
Yalan söylüyordum göz göre göre
Yalan nehrine bileklerimdeki kanı çağlatıyordum..
Ne istiyorsam o olmuştum
O çok kırılgan ruhumu satıp
Yerine duvarlar satın almıştım ...
Yarı düşlerimi ufak sevinçlerimi hibe ediyordum
Masumiyetten kaçıyor , ürekek bakışlarımı , göz yaşlarımla boğuyordum !!
Ruhumla satın aldığım duvarlara hapsediyordum aşkları..
Küstah kahkahalarıma ukala tebessülerime teslim etmiştim en masum yanlarımı...
Kalmamıştır artık ruhumda gidecek hiç bir yerim!!
Hızla tükenmekteyim....! ]
KİTAP İZLERİ
İnsan Olmak
Engin Geçtan
Türkiye'nin Ruhuna Tutulan Ayna: Engin Geçtan’ın Eskimeyen Klasiği Üzerine Her ülkenin edebiyatında, nesiller boyu elden ele dolaşan, altı çizilen cümleleriyle adeta kolektif bir yol arkadaşına
İncelemeyi Oku
