Tam ortada esen bir meltem
Büyüleyici kokusu, adeta pamuk şekerini andıran
dalları
Yapraklarımda görünür bazen bir umudun kaynağı
Gömülür içine, ağlar günlerce
Yaprakları bir avuç kar ile yapılı
Bir o kadar da yaralı
Bazen kalkar yerinden oynar dalları
Bazen kopar umutları....
Bazense tutulur ebedi bir uykuya, yayar dallarını,
döker sararan yapraklarımı...
(Şiirin devamı Viata kitabında.)
(Serenay Özkan)
KİTAP İZLERİ
İnsan Olmak
Engin Geçtan
Türkiye'nin Ruhuna Tutulan Ayna: Engin Geçtan’ın Eskimeyen Klasiği Üzerine Her ülkenin edebiyatında, nesiller boyu elden ele dolaşan, altı çizilen cümleleriyle adeta kolektif bir yol arkadaşına
İncelemeyi Oku
