"Bir yazarın en büyük dileği, yazdığı son cümlenin, yayıncısının en büyük kabusu olmasıdır." *Terry Pratchett*"

Gizemin Eşiğinde

Işığıydım yakamozlu tüm gecelerin / Yoksa sırrını yitirdi mi denizlerim...?

yazı resim

Anlamsız düşüncelerim çıkmazda yine
Duygularım kararsız bir gelgit içinde
Sebepsiz karıştı aklım,mantığım yine
Sanki geçiş mevsiminde iklimim,niye?

Duraksız yollarda yolcu düşüncelerim
Uzayıp giden derin bir tünelde zihnim
Nereye gideceğim, ben neyim, nerden geldim?
Uçurumun eşiğinde bir serseriyim...

Gerekçesi ne divane cezbelerimin?
Neden anlam taşımayan bu düşüncelerim?
Işığıydım yakamozlu tüm gecelerin
Yoksa sırrını yitirdi mi denizlerim?

Düşleyemezken gönlüm hiçbir rüya başka
Şimdi ne seninle yüreğim ne de sensiz...
Uyandı belleğim oysa bu bir ütopya!
Hedefsiz arzularım ne yazık çaresiz...

Yorgunum şimdi asude yılların aksine
Kaybolmuş benliğim dipsiz bilinmezlerde
Gel, tercüman ol yorumsuz edalarıma,
Nitelik bul tüm isimsiz duygularıma...

KİTAP İZLERİ

Eşekli Kütüphaneci

Fakir Baykurt

Fakir Baykurt’un Vasiyeti: Kapadokya’da Bir Umut Destanı Bir yazarın son eseri, genellikle edebi bir vasiyetname niteliği taşır; kelimelerin ardında bir ömrün birikimi, son bir mesaj
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön