"Yazarlar, çoğu zaman, ne kadar az bildiklerini göstermek için sayfalar doldururlar." – Umberto Eco"

yazı resim

] ]

Alını morunu doldurup bohçasına,
Sırtına vurduğu gibi çeker gider ardına bile bakmaz gün.
Simli bir seccade misali gelip serilir gökyüzüne gece.

Her akşam semaya açılan avuçlarımdan
Yıldızlar kayar birer birer.
Ve gecenin zifiri karanlığı,
Kara bir kefen gibi örtülür üzerime.

Işık yok, ses yok, sen yoksun...
İçimde dipsiz bir boşluk...
Yüreğim can çekişir derinlerde.

Yolunu gözlemekten yorgun düşen göz kapaklarım,
Kapanırken yine sensiz bir geceye.
Sinsi bir yılan misali sarıp sarmalar,
Nefes aldırmaz bana zalim gece.

Nilgün SARIGÜL / 29.06.2007

KİTAP İZLERİ

Eşekli Kütüphaneci

Fakir Baykurt

Fakir Baykurt’un Vasiyeti: Kapadokya’da Bir Umut Destanı Bir yazarın son eseri, genellikle edebi bir vasiyetname niteliği taşır; kelimelerin ardında bir ömrün birikimi, son bir mesaj
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön