"Yazmak, bir hayaletle satranç oynamak gibidir: Hamlelerini bilirsin ama yine de onu yenemezsin." - Jorge Luis Borges"

Düştü Hayat

yazı resim

gözlerime baktı
dudaklarıma dokundu
bakışlarımdan anlar gibi
sustu hayat...
saçlarıma düşen kar taneleri
nasıl erirse
aynı biçimde
ellerimden kaydı
düştü hayat...

soğuktu…
bir gülümsedi,
ılıdım
sevgiyi benden aldığını
küçüktüm, geç anladım
bir şeyler der gibiydi
sustu…
bir damla sevgiyle
süzülüp yanaklarımdan
düştü hayat…

bir gül yandı...
kırmızıydı
düşlerim Ateş sarısı
bir çocuk ağladı...
titrek sesi
en yüksek dağın tepesine
gece gibi
çöktü hayat

uzaktım…
uzak
karlı bir dağ
bir patikaydım
kimse yoktu
kırgındım ve sabahtı
tanır gibi yüzüme baktı
baktı…
üstüme çığ gibi
düştü hayat

martılar ve deniz
ay ve ben
yıldızlar eskir
ezelden
tek biz değildik ya terk edilen
yağmur sustu
umut sustu
belki
belki… sustu
başımdan aşağı süzülüp
önüme düştü hayat

Serkan Ökçe

KİTAP İZLERİ

Nohut Oda

Melisa Kesmez

Melisa Kesmez’in ‘Nohut Oda’sı: Eşyaların Hafızası ve Kalanların Kırılgan Yuvası Melisa Kesmez, üçüncü öykü kitabı "Nohut Oda"nın başında, Gaston Bachelard'dan çarpıcı bir alıntıya yer veriyor:
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön