"Hayat, bir kitabın en sıkıcı bölümü gibidir; sonunu merak edersin ama bir türlü gelmez." - Mark Twain"

Deniz Mavisi Gözlerinla Alıp Gidersin Beni Uzaklara

Gözlere bakmaya korkarsa insan, kendinden korkar. Ben senin gözlerinde bulmuşum huzuru peki sen neredesin şimdi??

yazı resim

Alıp gidersin beni uzaklara;
Seni ilk gördüğüm gün aklıma gelirdi hep
Farklıydın benim için diğerlerinden
Zamanı değildi belki bir çok şey için
Zaten ne zaman zamanı olmuştu ki,
Sana baktığımda eskileri hatırladım hep
Zor geçerdi yıllarım çoğu insanın gibi
Kıvrım-kıvrım saçlarınla dolaşırdın
Ve deniz mavisi gözlerin tamamlardı dekoru
Bense yanında yavaşça eriyen bir buz tanesi
Hani rüzgar götürür ya tohumları başka diyarlara
Gözlerine baktığımda giderim uzak şehirlere
Gözlerinde görürüm umutlarımı,
Mutluluğumsun benim , ulaşamadığım
Karlı dağımsın benim heybetli
Alabildiğine vahşi görüntünle
Ah!! Ne kadar sevmişim seni...

KİTAP İZLERİ

Engereğin Gözü

Zülfü Livaneli

İktidarın Göz Kamaştıran Işığı ve Bir Hadımın Gözünden Saray Zülfü Livaneli’nin, okurunu XVII. yüzyıl Topkapı Sarayı'nın loş ve entrika dolu koridorlarına davet eden romanı "Engereğin
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön