"Herkesin kendi gerçeği varsa, benimki neden bu kadar erken kalkıyor?" – Dorothy Parker"

Nerede Olduğunu Bilmiyorum ama Umarım Buradan Daha Mutlusund

Bir an gelir ansızın, bir bakarsınız yanlızsınız. Benim Babamda böyle bir anı yaşadı, yalnız kaldı. En iyi arkadaşım, en yakın dostum ve en Önemlisi BABAM idin unutamam gülüşünü dün gibi aklımda. Bir gün görüşmek üzere sevgili babacım.

yazı resim

Neredesin Şimdi?
Ayrılalı ne kadar oldu unuttum.
Özlüyorum seni biliyorsun değilmi?
Hala uzaktan izliyormusun bizleri?
Yüzünü unutmaya yüz tuttum.
Gözlerinin rengi neydi hatırlamaya çalışıyorum.
Bak bir bayram daha gelmiş
Öyle diyorlar ben hiç bir şeyin farkında bile değilim.
Sen gittiğin günden beri o kadar değiştiki hayatlar
Hatırlarmısın bir gün balık tutuyorduk
Sen hiç bir şey yakalayamdan bıraktın oltayı
Bense koca balığı rakı mezesi yapmıştım
Bir bab değildin benim için
Bir dosttun sen seni ne kadar özlemişim.
Bizi terkedişin hala aklımda,
Koca bir çınardın sen balta vurdular köklerine.
Hiç bir arkadaşım senin gibi sırdaş olmadı bana,
Hiç kimse bilmedi dertlerimi senden sonrada anlatmadım
Kimselere, ne senden nede başkalarından bahsettim.
Susuyorum, gözlerim kan çanağı oldu gittiğinden beri.
Seni çok özledim Babacım...

KİTAP İZLERİ

Cumhuriyet'in İlk Sabahı

Şermin Yaşar

Cumhuriyet'in Şafağında Bir Çocuğun Adımları Tarihin büyük anlatılarını, savaşların ve kuruluşların destansı öykülerini kişisel ve dokunaklı kılmak edebiyatın en zorlu görevlerinden biridir. Şermin Yaşar, "Cumhuriyet'in
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön